30-07-2009

Vakantie

Zo, weer eens tijd voor een update in de vakantie.

Tijd en prioriteit, inspiratie, herhaling...Allemaal kernwoorden waarom we niet vaker updaten.

Je moet tijd hebben, er prioriteit aan geven, inspiratie hebben en niet in herhaling vallen.

Tig keer hetzelfde beschrijven, foto's van kleine snoekjes, dezelfde vismethode...

Want het is leuk om te schrijven of te lezen maar als elk verhaaltje op de vorige lijkt is het ook niet echt leuk meer.

En dus blijven de updates een beetje achterwege.

Ondertussen is het al weer een paar weken geleden dat ik met Alex aan het vissen ben geweest op een rivier.

Hij stroomde niet hard en we kwamen verbrand weer thuis, zo warm was het.

Niet echt een dag die vertrouwen geeft. We hebben dan ook slechts 2 snoekbaarsjes, 1 snoek en 1 roofblei gevangen. De roofblei was zo'n 67 cm en dus wel de moeite waard.

Gevangen op een Screaming Devil, het kunstaas is vriend roofblei niet snel te groot dus!

Behalve dat zijn er nog een aantal visdagen geweest waarop weinig maar groot gevangen is.

Ik noem snoeken van 89, 90, 92, 95, 112 en 113 cm.

Het blijven fantastische vissen om te vangen! Er waren dus een aantal dagen dat ik maar 1 of 2 vissen gevangen heb maar wel die dikkerds dus hou je kop erbij want elk moment kan die ene aanbeet net van die grote zijn!

En het leuke is dat ik ze van de bodem af "schraap" door langzaam te vissen (2 tot 2,5 Km per uur) met bombertjes van 9 cm. Een beetje op de snoekbaarsmanier eigenlijk.

Deze week ving ik met hetzelfde kunstaas maar hogere trolsnelheid 9 vissen op een ochtendje waaronder 5 snoekbaarzen. De meest aansprekende was ruim 70 cm., de rest van de vissen was kleiner.

Heeft de snelheid ermee te maken? Dat gaan we proberen uit te zoeken.

Je weet het toch nooit...wat je aan de haak krijgt...of hoeveel.

In elk geval gaan we de komende weken nog wel een aantal keren het water op in de hoop vis te vangen.

En wat het wordt...wie zal het zeggen....Wel staat vast dat ik dit jaar mijn PR weer wil verbreken.

Het staat op 121 maar het wordt tijd voor een 125 of hoger.

Het enige wat je in de hand hebt is de tijd dat je op het water doorbrengt, de waterkeuze en manier van vissen in combinatie met ervaring. De rest hangt van de natuur af.

Vangze!

Rinze

15-06-2009

Groot

Niet elke visdag levert even veel vis op, dat weet iedereen.

Afgelopen zondag was zo'n dag dat vriend snoek weinig zin had om z'n tanden in ons kunstaas te zetten.

Op een ons goed bekend water waren Max en ik vanaf 6 uur al een paar uur bezig met trollen zonder enige vorm van aanbeet.

Verschillende dingetjes en stekken geprobeerd, dingen die normaal resultaat opleveren lieten ons vandaag gruwelijk in de steek.

Max wilde eerder weg en eigenlijk waren we om 9 uur met zijn laatste rondje bezig.

Ineens was daar die tik op mijn hengel waardoor we wakker werden. Een felle korte tik en vervolgens een log gewicht aan de andere kant van de lijn. Mijn Bombertje was gegrepen en niet door een kleintje zo te voelen! De vis kwam vrij snel omhoog van 3 meter diepte, in 99% van alle gevallen betekent dat snoek.

De dril begon...Groot, dat zeker! Maar hoe groot?

Ik stuurde de boot een beetje richting de kant en liet ons verder erheen afdrijven.

Zulke vissen land ik liever op de wal dan in de boot als het mogelijk is.

Log bleef de vis met zijn gewicht op diepte zwemmen terwijl ik probeerde hem in zicht te krijgen.

Toen we dan de vis zagen gingen mijn gedachten al uit naar 120 met de hoop op nog 5 cm meer.

Meerdere spurts nam de snoek nog om aan te tonen dat hij (zij) goed fit was.

We stapten op de kant en de vis was klaar om te landen. Max had de camera al in de hand om de plaatjes te schieten, dik voor elkaar!

De Bomber was zo niet te zien maar zou ergens in die grote bek zitten.

Ik had de snoek in m'n handen en op het gras werd hij onthaakt en gemeten.

Het meetlint bleef staan op een fantastische 120 cm! Wat een prachtsnoek!

Geen wintersnoek maar wel een snoek die me heel blij maakte, zeker aan het begin van het seizoen!

Het was tijd om afscheid te nemen van deze beauty, na de ondersteuning zocht de snoek de bescherming van de wonderlijke onderwaterwereld weer op.

Overigens had Max pas geleden nog een fantastische snoekbaars weten te strikken van 86 cm.

Voor hem een nieuw PR en hij mag er trots op zijn!

Rinze

04-02-2009

Oostenwind

Wat zeggen ze vaak over snoekvissen met oostenwind? Kansloos? Blijf maar thuis?

Niks ervan! Ik ben van mening dat oostenwind niet slecht hoeft te zijn, zolang hij maar enkele dagen uit dezelfde richting waait. Alhoewel ik m'n maten wel kan begrijpen dat ze met dit gure weer de deur niet uit wilden afgelopen zondag.

Maar ik had zaterdag een mooie stek gevonden die super uit de wind lag. Wel zo ongeveer aan de kant van het water waar de wind op stond, daar heb ik toch het meeste vertrouwen in op het moment.

De plas lag nog halfvol met zo'n 5 cm. ijs, de andere helft was vloeibaar!

Zaterdagmiddag een pondje zeevis gevoerd in de hoop dat de snoek naar m'n stek gelokt zou worden.

Zondag om half 9 stap ik in de auto, de thermometer geeft min 3,5 aan en de wind is guur.

Om 9 uur heb ik beide hengels voorzien van lekkere sardines en liggen ze op de steunen.

De vissen liggen zo'n 15 meter van de kant hun geur te verspreiden.

Wachten op wat komen gaat.

Nog geen half uur later kreeg ik een aanbeet waar ik op kon slaan.

Even contact en toen...niks meer! Nee, niet gewoon los....lijnbreuk! Dan wil je wel vloeken...

Boven mijn lood, heel vreemd....en balen! Ja, het kan iedereen gebeuren helaas en ik voelde me knap lullig in de wetenschap dat er dus misschien een snoek rondzwemt met mijn takel in z'n bek. Dat wil je niet...

Later op de dag zat ik op die plek vast met mijn lijn aan troep op de bodem, dat zal ook de reden geweest zijn van mijn lijnbreuk. Hopen dat het het allemaal goed gaat met de snoek....

Snel heb ik m'n hengel weer klaar gemaakt en voor de zekerheid de lijn nog gecontroleerd.

Ruim een half uur later kreeg ik de volgende aanbeet. Zelfde hengel! Wakertje gaat schokkend iets omhoog en dan klimt hij verder. De vis zwemt weg en ik sla aan, hangen!

Log...zwaar....het is een grote dus!

De dril was niet echt spectaculair, m'n 3 meter Berkley met 55 gram werpgewicht kon dit weer makkelijk aan.

De vis draait nog wat heen en weer en als hij (zij) bij de kant komt zie ik waarom hij weinig vecht. Hij is dik, vet!

Even kijk ik waar de dreggen zitten en ik besluit de vis met het landingsnet te landen.

Hij is groot en zwaar!

Mooi gehaakt, snel onthaakt.

Fotootje maken en een fotootje met de zelfontspanner die weer matig van kwaliteit is...Het blijft moeilijk tenzij je perfecte fotoapparatuur hebt of echt de tijd neemt voor de foto's.

Deze logge speknek van 114 cm is de eerste meter van het jaar, da's een goed begin!

Hij zwemt snel weer weg zodra hij het water weer voelt. Toppie! Jammer dat m'n maten thuis zitten en ik het niet met ze kan delen. Een 'high-five" met jezelf is toch minder leuk.

Ik geloof heilig in het voeren op snoek, niet wekenlang zoals op karper maar de dag van tevoren is vaak al voldoende. Verspreid over 30 meter zodat er de volgende dag alvast 1 of meer in de buurt liggen.

Vandaag waren het meer want 3 kwartier na de 114 kreeg ik weer een aanbeet.

Terwijl Silvo net even kwam kijken drilde ik net een snoek die ruim 90 cm bleek te zijn.

Toch weer een prachtig dier!

Het was koud, 15 meter van mijn visplek af zou ik al lang verkleumd zijn maar hier viel het nog steeds mee!

Ik had vandaag regelmatig mijn ogen moeten ontdooien omdat er ijs in zat. Ik had ze niet ingevet dus de lijn vroor erin vast als ik het niet in de gaten hield.

Om 1 uur was ik van plan m'n hengels binnen te draaien en huiswaarts te gaan.

Hengel 1 had ik nog geen meter verplaatst of ik kreeg er een dreun op...een aanbeet!

Ik sloeg aan maar de vis bleef niet hangen helaas...zonde, dit was een mooie afsluiter geweest!

Hengel 2 zat dus vast, tijdens het onder spanning zetten kwam het gelukkig weer los.

Einde verhaal, 2 mooie snoeken gevangen maar ook een vervelende bijsmaak over de lijnbreuk...

Heilig zijn we niet en ondanks dat het waardeloos is en we het altijd proberen te voorkomen zal het iedereen op z'n tijd wel eens overkomen dat een snoek er vandoor gaat met wat haken...

Ook al heb je alles gecontroleerd en is al je materiaal dik voor elkaar, soms heb je te maken met factoren waarover je geen controle hebt, overmacht...

Rinze

04-12-2008

Hierbij nog 3 foto's van mooie metersnoeken van de afgelopen weken.

Alle drie gevangen op kunstaas.

Ze staan in deze volgorde: 107, 103, 120

Behalve deze mooie snoeken zijn er nog een 103 en 115 gevangen met dood aas maar helaas is het niet altijd even gemakkelijk goede foto's te maken met de zelfontspanner...

12-10-2008

Slepen met dood aas.

Afgelopen zondag was het dan zover om eindelijk eens weer te gaan slepen met dood aas, vanuit de boot.
Na een paar mislukte pogingen in de afgelopen jaren "moest" het nu goed gaan.
Wat is er de afgelopen jaren mis gegaan?
We hebben te snel gesleept met te kleine dobbers en dus te weinig lood om de vis op diepte te houden. Waarschijnlijk zijn onze aasvissen dus destijds heel hoog door het water gegaan.

Na wat informatie te hebben ingewonnen bij "Mister J." was het tijd voor een hernieuwde poging.
We kozen een "gemakkelijk" water uit, behoorlijk helder en 3 meter diep met een aardige glooiing en een goed snoek-bestand.
Als je iets moet leren is het handig om meerdere aanbeten te krijgen om gedurende de dag te leren en te verbeteren.

Met 4 hengels werden de makrelen en sardines meegesleept achter de boot aan.
Op deze manier heb je toch snel een bereik van zo'n 7 meter en kunnen ze er bijna niet omheen zou je zeggen.
Na een paar bodemhangers schoof ik 1 van m'n dobbers van 2,5 naar 2 meter.
Dat metertje moesten ze er toch gemakkelijk voor omhoog komen, niet?
Natuurlijk, als je even gas geeft gaat de aasvis omhoog maar daarna zakt hij weer af richting de bodem.

Mijn dobber leek ineens vast te zitten en ik was bang dat het bodem was.
Ik had even de glooiing verkeerd ingeschat, zodoende waren we even naar een diepte van minder dan 2 meter gedreven. Terwijl ik aan de lijn trok voelde ik weerstand en als reflex trok ik mijn hengel krom.
Vis! Yes!
Met de sardine naast z'n bek kwam de vis naast de boot en werd hij geland.
Zo'n 65 cm maar de lol was er niet minder om!
Dat gaf een goed gevoel, gevangen tijdens het slepen met dood aas!

Nieuwe vis, nieuwe kansen!
Gert, m'n "maat van de dag", kreeg vervolgens 2 aanbeten die helaas niet gevangen werden.
Eenmaal stond de slip te licht om goed aan te slaan en eenmaal…geen idee…
Ook ik kreeg nog 2 aanbeten waarbij ik lekker in de lucht sloeg.
Snel waren we erachter dat we iets langer moesten wachten met slaan en de lijn iets strakker moesten draaien om de hoek uit de lijn te halen voor we moesten slaan.

Logisch als je er over nadenkt....maar op het moment dat je dobber er vandoor gaat moet je er wel aan denken!

En alhoewel ik vroeger begonnen ben met slepen met levend aas is dit eigenlijk nieuw voor ons.

Iets later zag ik uit mijn ooghoeken weer een tik op mijn dobber en verdween hij even onder water.
Met de nieuwe voornemens een paar seconden extra gewacht tot de dobber mooi onder ging. De lijn strak gedraaid en de hengel de lucht in om de haak te zetten. Hangen!
De vis werd gedrild en geland. Onthaken was een makkie, meten en op de foto zetten ook.
Een mooi formaat van een meter, op 2 centimeter na.
Wel een gekke rode beschadiging op z'n flank en vleesknobbel op z'n onderlip.
Zonder dat knobbeltje was hij zeker een centimeter kleiner geweest ;-)

Nu we door dachten te hebben hoe het echt moest gingen we vrolijk verder en zouden we nog meer vangen! Toch?
Helaas…we bleven nog ruim een uur slepen maar kregen geen aanbeten meer.
Het leek ons daarom een wijs besluit om nog even te gaan trollen.

Met de zinkende screaming devil wist Gert vervolgens nog een snoek te haken en landen van tegen de 90 centimeter en toen was het feest over.
Ook deze vis was trouwens beschadigd aan de zijkant.

Tevreden met onze vangsten ging de boot weer op de trailer en gingen we huiswaarts.

Twee snoeken gevangen met het slepen, 5 aanbeten gemist op die manier.
Maar de volgende keer zal het beter gaan! Ik heb de smaak te pakken en weet zeker dat dit ons nog mooie snoeken gaat opleveren!
De aasvis zat goed verpakt in een koelbox met vrieselementen en is bevroren weer de vriezer ingegaan, klaar voor de volgende keer!

M'n maten waren de rivier op geweest zaterdag en hadden onder andere een prachtige 117 weten te verschalken! Daar horen jullie nog meer over!

Rinze

28-09-2008

Telefoondienst...

Regelmatig heb ik telefoondienst in het weekend en dan ben ik aan handen en voeten gebonden...Enige optie om dan nog een beetje te vissen is door licht bepakt dichtbij huis te gaan vissen om zodoende binnen een half uur thuis te kunnen zijn.

De laatste zondag van september was zo'n dag.

Terwijl een paar maten met de boot gingen kunstazen op het grote water had ik besloten om in een plas dichtbij met dood aas te gaan vissen. Zaterdagavond had ik alvast een haring, 2 sardines en een klompje spiering in half ontdooide stukken op de visplek gevoerd. Hopelijk liggen ze allemaal op me te wachten morgenochtend!

Mistig, het was de hele week al mistig 's ochtends. Vorige week was het kunstazen niks in de mist, zou dood aasvissen wel wat opleveren deze keer?

Om 7 uur kwam ik in de dichte mist en half donker aan bij het water.

Steunen in de grond, hengels in elkaar en de vis uit de koeltas.

Eén hengel met takel en een mooie sardine rechts op de voerplek en een snoekbaarshengel met voornkopje links.

Ik had in rechte lijn met een paal en een prullenbak gevoerd dus mijn sardine ging ook die richting op.

Met mist kun je je orientatie verliezen en is het moeilijk afstand in te schatten maar naar mijn idee lag ik wel goed.

Waarom ik behalve een snoekhengel met zeevis nog een snoekbaarshengel met zoetwatervis heb ingeworpen?

Naar mijn idee brengt de geur van zeevis pas echt goed vis op de kant als de watertemperatuur rond de 10 graden of lager is. Begin augustus pakte ik mijn PR op een voornkopje terwijl er een lekker geurende zeevis in de buurt lag om maar een voorbeeld te noemen.

De eerste aanbeet vandaag was ook op....het voornkopje. Meteen slaan natuurlijk zodra de lijn enigszins loopt en de eerste dril begon. Een snoek van ruim 80 cm kwam aan de kant in de mist en was zeer welkom.

Binnen een half uur een mooie snoek, niet gek!

Silvo had ook weinig tijd en zou ook nog even komen vissen met z'n dochter. Terwijl hij belde dat hij eraan kwam kreeg ik een aanbeet op m'n sardine. Toch een beetje gehaast sloeg ik iets te snel en wild in waardoor ik een misser te verduren kreeg...

Mobiel bellen in de auto leidt af maar tijdens het vissen ook ben ik weer eens achter...Blijkt dat je je koppie wel echt moet gebruiken voor een goede timing, dat kan het evrschil zijn tussen vangen en missen...

Terwijl de mist nog steeds bleef hangen en Sil z'n aasjes ook in het water lagen kreeg ik nogmaals een aanbeet.

Weer op het voornkopje en m'n lichte hengel.

Aanslaan...hangen!

De vis gaf goed weerstand maar kwam snel in de oppervlakte van het 2 1/2 meter diepe water, dit moest dus snoek zijn. Zo te voelen moest het ook een grotere snoek zijn dan de vorige.

De vis werd in een aantal minuten uitgedrild en bij de kant verwelkomd en op het natte gras gelegd.

Het was een vrij magere snoek, dit kan er mee te maken hebben gehad dat de snoek aan 1 oog blind was.

Bij het onthaken zagen we een stukje haring zitten wat ik gisteren en ook vandaag had bijgevoerd. Ze lusten het dus zeker! Pas toen keek ik goed naar de vis en bedacht ik dat het wel een meter moest zijn.

Sil z'n dochter zag het even niet zitten om hem even aan te raken, daar kan ik me ook wel iets bij voorstellen.

Overigens is dit op de foto een "verkeerd" uitgevoerde kieuwgreep. Daarom lijkt het alsof ik z'n kop er af trek.

Dat het mistig en koud was is wel te zien.

De vis werd gemeten op 107 centimeters en na een fotootje weer naar het water gebracht.

Na deze dame ondersteund te hebben zwom ze op eigen kracht weer weg.

De mannen op het grote water hadden het zwaar vandaag, in totaal wisten ze 2 snoekjes weten te vangen en een hadden ze een paar missers. Wij vingen er niks bij dus bleven op 2 stuks mooie snoeken steken.

Rinze

19-08-2008

Een topdag!

Eergisteren zijn we met 4 man op stap geweest naar een mooi water niet te ver weg.
In het begin was bijna windstil, droog en nog een beetje frisjes.
Lekker visweer!

De eerste snoek was binnen 10 minuten al gehaakt en binnen een half uur was nummer 2 ook al weer terug gezet. De dag begon voorspoedig kun je dus wel zeggen.
Trollend vingen we deze dag ene snoek na de ander en de derde was al boven de 90 cm.
Dankzij onze "visgids" Richard, die al vaker op dit water was geweest konden we de beste stekken bevissen en de kansloze stekken overslaan.
Dat was een groot voordeel, zeker weten!

Ik met 98 cm. snoek met een apart koppie

We lagen om half 7 op het water en om 10 uur had hij ook al 7 snoeken geland terwijl de rest van ons toch achter liep.

Richard ving een snoek van 98 cm met een bochel in z'n staart.
"Als hij die bochel niet had gehad was hij een meter geweest" was zijn uitspraak waar ik wel even om moest lachen.

Na nog een paar snoeken en 90 plussers kreeg m'n maat vlak bij een brug weer een beuk op z'n hengel en werden de overige 3 hengels snel binnen gedraaid om ruimte te maken voor de dril. Sterke snoeken waren het hier, zeker weten! Ook deze had geen zin in opgeven maar Richard nog minder. Deze prachtige snoek was 1,08 en dat is zeker een applausje en fotootje waard!   Het leuke is dat we net met beide boten bij elkaar lagen dus dat we allemaal de dril en vis konden zien. Even later trokken we het gas open om een stukje verderop weer met zo'n 4 km/uur verder te gaan trollen. Ook hier duurde het niet lang voor de aanbeten kwamen boven de hobbelige bodem. De snoek was fel en snel happig, de Screaming Devil was helemaal hot vandaag!

Eén van de snoeken was in de kiewboog gehaakt zodat we de dreg stuk hebben geknipt.
Soms is dat de gemakkelijkste weg om de vis gezond weer terug te zetten en dan laten we dat zeker niet na.

Rond half 2 gingen Richard en ik weer richting trailerhelling. Trevor en Silvo zouden nog even blijven en Trevor haakte op dat moment een snoek waarvan ze meteen wisten dat het een meter plus was. Het bleek dat het de grootste snoek van de dag was met maar liefst 116 centimeters!

Trevor met 116 centimeters plezier

Op de terugreis heb ik de mannen nog even gebeld om de eindstand op te maken en na te praten.
Je zit toch nier bij elkaar in de boot en ondanks dat je elkaar regelmatig opzoekt om even bij te praten mis je toch het een en ander van wat er in de andere boot gebeurt.

Ze hadden 10 snoeken in de boot gehad waarvan 3 of 4 boven de 90 cm en dus 1 van 116.
Richard was de absolute koning vandaag met 12 snoeken, wij hadden 15 in de boot waarvan 6 boven de 90 en 1 van boven de meter, 108 cm.

Silvo met 98 cm.snoek

Ik hoef niet te vertellen dat dit uitzonderlijke vangsten zijn in onze beleving!

Richard, bedankt voor het gidsen en laten zien van dit prachtige water!

Rinze

08-08-2008

Snoekbaarsvissen, groooote snoek vangen!

Het is alweer een paar weken geleden toen ik besloot om de boot eens thuis te laten.
Ik was van plan voor de verandering 's ochtends vroeg op stap te gaan met een paar snoekbaarshengels.

Een goede keuze want het leverde me een nieuw PR snoek op!
Tijdens het speuren in de vriezer kwam ik gelukkig nog wat in plasticfolie verpakte voorntjes tegen van vorig jaar. Ze zagen er nog vers uit!

Om 4 uur schreeuwde de wekker me wakker, alles deed even pijn. Als je dan langzaam wakker wordt en aan vissen denkt valt het allemaal eigenlijk wel weer mee.
Koffie, brood en een koeltas met visjes mee, hengels, steunen en een koffertje met wat kleinigheidjes. Super om eens licht bepakt te gaan vissen, een beetje te licht zou later blijken.

Vanaf de kant zwiep ik 2 hengels in, doormidden gesneden visjes aan de haken.
Aan de één een voornkopje en aan de ander een half sardientje.

Met zeevis heb ik hier slechts één keer een snoekbaars gevangen maar ondanks dat het vertrouwen erin niet groot is wil ik het toch nog eens proberen. Anders ontdek je nooit nieuwe dingen en vangende methoden.
Twee lichte "ouderwetse" wakertjes hang ik tussen de ogen, lijn in de lijnclip en het wachten begint…

Het duurde helaas wat lang voor ik de eerste aanbeet kreeg (ik had dus 1 ½ uur langer kunnen slapen) en na een beetje op en neer gaan van de waker was het feest voorbij…geen beweging meer… De sardine was niet lekker genoeg blijkbaar.

Het was 10 over 7 en het was weer een tijdje stil… Ik besloot te gaan verkassen om half 8 als er niks meer gebeurde. Vlak voor half 8 kreeg ik weer een aanbeet op de sardine maar behalve een paar keer op en neer gaan van de waker gebeurde er niks. Proeven, proeven maar niet eten…
Ik besloot om toch nog even te blijven zitten. Maar goed ook bleek later.

Rond kwart voor 8 kreeg ik een aanbeet op het voornkopje. Waker even omhoog, weer naar beneden en strak omhoog! Lijn uit de lijnclip en hij liep mooi door.
Spoel dicht, lijn strak laten lopen en de hengel krom trekken op de vis! Hangen!
Echt hangen…. geen beweging!
Het duurde een paar seconden voor ik een paar stoten voelde.
Ondanks dat het weer even wennen is met een snoekbaarshengel te voelen hoe groot een vis is moest dit toch wel een grote vis zijn.

Meters lijn werden door de slip heengetrokken voordat er ineens een fantastisch dikke snoek volledig uit het water sprong! Die zat aan mijn lijn, wow!
Moeilijk te schatten hoe groot hij is maar zeker boven de meter!

Drillen van zo´n snoek op snoekbaarsmateriaal is geen makkie…ook al heb ik vandaag redelijk zwaar materiaal voor snoekbaars. Het was in de koude periode die we een paar weken geleden hebben meegemaakt dus niet met superwarm weer en water gelukkig.
Pompen en drillen die hap! Een paar keer nam de snoek een run waarbij ik niets kon doen dan afwachten tot hij (zij) weer stopte. Een hondenuitlater kwam langs en vroeg of ik vast zat of echt zo'n grote vis aan de lijn had. Na mijn antwoord bleef hij toch maar staan en bij de tweede keer dat ik de vis binnen handbereik had greep ik hem met de kieuwgreep. Snel haalde ik de zware, grote snoek op de kant, de haak zag ik mooi in het scharnier van z'n bek zitten.

Geen meetlint, geen camera…lekker voorbereid!
Wel een telefoon met camera gelukkig, ik vroeg de beste man die bij me was blijven staan een paar foto's te maken terwijl ik nauwkeurig met een pen de lengte van de snoek aftekende op het kurk van mijn hengel. Meten zou later thuis wel gebeuren maar dit moest haast 1,15 - 1,20 zijn…

Snel bracht ik de snoek weer naar het water waar ik hem ondersteunde tot hij weer wegzwom.
Toen was het tijd voor een bedankje aan de man en een vreugdedansje!

Ik besloot te verkassen en op m'n nieuwe plekkie kreeg ik 2 aanbeten waarvan die op de sardine los liet en die op het voornkopje een snoekbaars van tegen de 60 cm was.
Hierna vond ik het wel mooi geweest, het was bijna 10 uur, de dag was nog jong maar meer voldoening kon ik naar mijn idee niet krijgen deze dag!

Thuis aangekomen pakte ik een goed meetlint en mat ik van oog tot streepje op mijn kurk.
121 cm. en dus een persoonlijk record!
Ik was nog niet eerder in de "120" geweest dus euforisch lichtte ik mijn maten in die ergens anders aan het vissen waren.

Super, wat een kanjer!

20 juli 2008, die datum zal ik voorlopig niet vergeten.

Wel verbaast het me dat zo'n grote snoek zo'n vissekopje, wat voor hem een kruimeltje moet zijn, weet te vinden en graag op eet.
Alhoewel, 10 gram op 15 kilo zou bij een mens van 90 kilo verhoudingsgewijs 60 gram zijn.
Da's toch een lekkere Mars of Nuts ;-)

Rinze

04-06-2008

Go to the start……Ready? Goooooooooooo!!!!!!!

Het roofvisseizoen is weer geopend!
We hebben er lang op moeten wachten maar dat was het waard.

Nadat 2 man waren afgevallen vanwege andere bezigheden zijn vertrokken we afgelopen zaterdag 2 man sterk naar een mooie plas in de omgeving. We vissen hier af en toe eens een keer op en weten dat er goed vis zit. Het is bijna maagdelijk water wat een unieke situatie is tegenwoordig.

Rond 8 uur hadden we de boot te water en hengels opgetuigd en afgetuigd. Afgetuigd omdat maat Trevor 2 dingen in verkeerde volgorde uitvoerde: hengel pakken en portier dicht doen.
Pech, kan gebeuren…

Na 10 meter met anderhalve meter water onder de boot kreeg Trevor al de eerste aanbeet! Maar hangen bleef hij niet.
Even later weer een aanbeet maar ook weer niet hangen. Toch maar even de haken controleren, die waren bot…Anderen erop zetten…mwoah…kost weer moeite, ze moeten toch blijven hangen die snoeken. Nee, flauwekul! Even snel, 2 minuutjes werk, scherpe haken erop en vangen!

Het duurde toch nog even maar toen kwam de eerste aanbeet. Een prachtige snoek van zo'n 82 cm kreeg de eer om tot "Hollandse Nieuwe" te worden gedoopt. De eerste van het seizoen!
Natuurlijk mocht hij weer zwemmen.

De tweede snoek ving Trevor ook, weer op z'n geïmporteerde tweedehands plug. Het geratel van de kogeltjes had een gunstig effect.

Licht twijfelend na 4-0 in aanbeten voor m'n maat begon ik naar z'n plug te kijken…
Ik keek in mijn koffer en mijn oog viel op de Mann's Loudmouth die me al vaker uit de brand had geholpen. Uit de koffer, aan de wartel en zo de ploemp in.

We trolden wat heen en weer op verschillende dieptes aan de kant waar we de aanbeten hadden gehad. Af en toe maakten we een rondje om ze even met rust te laten. Het leek erop dat ze redelijk geconcentreerd lagen vandaag. Over de bodem stuiterend was er dan eindelijk mijn eerste klap op de plug. Vrij snel bleek dat het om een mooie snoekbaars ging, na meting bleek zo'n 78 cm.

Ongeveer... omdat hij even snel gemeten werd, bij de vis langs terwijl ik hem vast hield. Da's ook een aardige eerste vis van het seizoen.
Fotootje en weer terug ermee.

De volgende vis hapte aan de andere kant van de plas toe op mijn lichte verticaalhengeltje die ik uit nood gebruikte om mee te trollen met een kleine Rapala. De snoekbaars kwam er meer dan een halve meter voor omhoog en was ongeveer hetzelfde formaat als de vorige. Dat is sport op een 7-grammer! Fantastisch om het stompen van de snoekbaars zo te voelen!

Vervolgens ving ik mijn eerste snoek, van ruim 70 cm. Hij gaf zich niet snel gewonnen maar moest zich op het eind –natuurlijk- toch overgeven.
Verder trollend knoopte ik er een Screaming Devil aan waar ik binnen 5 minuten 2 missers op kreeg. Prachtig, eerst hoor je allebei de tik en ratel, dan voel je de tik en buigt je hengel in. Helaas dus lossen! Je hebt van die dagen dat de dreggen van de Screaming Devil op de verkeerde plaats lijken te zitten om de vis goed te haken. Daar was ik nu ook bang voor zodat ik maar weer overging op de Loudmouth.

Dicht bij de bodem, af en toe even op de bodem tikkend trolde ik de plug weer mee. Het duurde nog een tijdje voor ik aan m’n handhengel een tikje voelde gevolgd door iets wat aan m’n plug hing. M'n duim duwde ik meteen op de spoel, zeker 5 seconden geen beweging of getril, pas toen voelde ik een vis één keer schudden met z’n kop. Dus het was vis!
De vis wist op diepte te blijven, dit moest haast weer een snoekbaars zijn! M’n Compre en Curado kregen de spanning waar ze altijd naar smachten. Het gestomp werd perfect opgevangen. Na enkele minuten kwam de snoekbaars binnen grijpbereik en Trevor pakte hem met de kieuwgreep uit het natte. Een prachtige snoekbaars was in ons midden gekomen!
87 cm, nou niet bepaald een snoekbaars die je elke dag vangt ondanks dat hij natuurlijk niet winterdik is!

Na een paar foto's zetten we de vis weer terug waar hij vandaan kwam, hij zwom weer mooi weg. De vis is na het paaien weer op krachten gekomen en goed sterk! En zoals altijd in het begin van het seizoen was de snoekbaars fel!
We waren 2 ½ uur aan het vissen en het ging heel voorspoedig met de vangst!

Na een handjeklap vervolgden we onze weg weer. Tussendoor zijn we nog eventjes om een eilandje heen aan het jerken geweest maar het leverde niks op.
Trollen dus maar weer!

Een snoek van 78 was rond 11h15 de klos gevolgd door een baars van zo’n 27 cm.
De tijd begon te dringen en het werd wat drukker op het water. Veel rondjes konden we niet meer trollen.

Op mijn lichte hengel had ik ondertussen een oude gediende bewarteld, de husky jerk in clown uitvoering. Op zo’n 17 meter achter de boot sleepte ik hem mee zonder echt actie te geven.
Met deze pluggen heb ik jaren geleden heel goed gevangen maar op bepaald moment belanden ze onderin je koffer in verband met de aankoop van nieuwe (visser)verleidende kunstaasjes.
Maar ik pak ze er weer bij, de vangers van toen!

Anyway, ik voelde weerstand en sloeg in. Vrij snel was er een kolk in de oppervlakte dus het moest haast wel snoek zijn. Daarna dook de vis de diepte in en trok af en toe een aantal meters lijn door de slip.
Dit moest een beste zijn!
Het duurde wel even aan het lichte materiaal voor de vis uitgedrild was. Voor de sport is het mooi maar al te licht vissen en dus lang drillen is niet goed voor de snoek.
Het onthaken was zo gepiept ondanks dat de snoek de plug goed in z’n bek had.

De snoek werd op de gevoelige plaat vastgelegd en het meetlint stopte rond de 98 cm.
Een snoek met een mooie tekening die het succes vandaag compleet maakt!

Tussen de vangsten door hebben we helaas ook nog wat missers gehad maar dat hoort erbij.
Drie kwartier later zouden we ons kunstaas voor de laatste keer vandaag uit het water halen, gevolgd door de boot.
Huiswaarts! Tevreden omdat we lekker gevist hadden en prachtige vissen hadden gezien!

Vangze in het nieuwe seizoen en wie weet tot aan de waterkant!

Rinze

16-03-2008

Paaitijd

Het begin van het jaar was behoorlijk slecht voor de e-pikers. Er is zoveel wind geweest en vaak juist op onze zondagse visochtend, dat er weinig lol te beleven was. Een beetje wind is niet erg maar als de electromotor op volle kracht gedraaid wordt en de boot amper tegen de wind in komt is dat toch wel een teken dat er een aardige wind staat. Koers houden is ook onmogelijk, een vlaagje van links, een vlaagje van rechts en het lijkt alsof je dronken aan het varen bent. Soms dreven we helemaal schuin of zelfs dwars over het water. Maar je doet er niks aan.

Het vissen met dood aas hebben we niet vaak gedaan deze winter. Simpelweg omdat we vissen uit de boot leuker vinden. Toch, behalve een paar visloze dagen in de vakantie zijn er op 1 dag nog 2 mooie meters op de kant gekomen met dood aas.De mens is net zo'n mysterie als de snoek...waarom gaan we niet dood-aas-vissen in de winter als dat dé manier is om grote snoek te vangen? Zeg het maar...

Vorige week tijdens het vissen zagen we nog dat een tachtiger snoek een veertiger te pakken had genomen. Wild schuddend met z'n kop probeerde hij het snoekje wat hij overdwars in z'n bek had te doden om vervolgens op te eten. We hebben foto's gemaakt maar helaas was het daarop niet zo goed te zien als in het echt. Een aantal minuten hebben we de wrede natuur op deze manier mogen aanschouwen. We hebben de "Partij voor de dieren" maar niet gebeld, die zouden de grote snoek waarschijnlijk aangeklaagd hebben voor dierenleed.

Ondertussen zijn we bezig aan de laatste weken van dit roofvisseizoen. Misschien maar goed ook want de snoek hebben we op verschillende wateren al zien paaien. Het is nog even wachten op een paar zonnige dagen en dan kun je dat schouwspel prachtig volgen. Deze foto is afgelopen donderdag gemaakt, 4 snoeken bij elkaar waarvan het vrouwtje rond de 80 cm. was.

Begin mei hebben we een korte onderbreking van het gesloten seizoen, we reizen dan af naar Zweden voor onze jaarlijkse buitenlandtrip.Wat we in de tussentijd gaan doen? Spulletjes weer voor elkaar maken en misschien wel proberen een karpertje te vangen, maar dan wel op de jagende manier!

Vangze!

E-pikers

05-11-2007

We zijn goed bezig!

Allereerst hebben we 2 weken geleden (21 okt.) mee gedaan aan een te gekke roofviswedstrijd onder de rook van Schiphol. Een wedstrijd waar vangst en prijzen niet belangrijk zijn voor de vissers maar gezelligheid en "het vissen" wel.
De Peuterpomp roofvisdag was geslaagd en verdraaid gezellig! Trevor en Jasper hadden een mooie 93 cm snoek in de boot weten te halen, de grootste snoek van de dag en dus goed voor een mooie prijs. Kijk op http://www.peuteraar.nl/ voor het verslag.
Met dank aan Rolo en Marcel Pomp voor de te gekke dag!

Vorige week dan.
Weer een plas op, trollend en verticalend. Neus in de wind om een vleugje van de roofvis op te vangen met de bedoeling ze op te sporen.
Het begon goed, op drie-kwart van het eerste rondje werd er een snoekie gehaakt, de kop was er af!
Voor de verandering gingen we maar eens verticalen op dit water, op 2 ½ meter diep water moet je maar afwachten of het succes oplevert.
Nou, het duurde niet lang voor Trevor een zware hanger kreeg op een 13 cm shad.
Snel de andere hengels uit het water en samen genieten van de dril. Snoekbaars, een mooie!
Het stompen was te zien op de hengeltop, de rover bleef diep onder de boot vechten.

Toen was het gebeurd met het gevecht en werd de vis geland. Na onthaken en meten werden nog even een paar foto's gemaakt zodat we deze prachtige vis kunnen delen met onze bezoekers en ook voor ons eigen "book of memories" natuurlijk.

Nog geen half uur later werd mijn shad met natuurlijke kleuren en baarsmotief gegrepen. Een onmiskenbare dreun op de hengel waarna mijn lichte St Croix verticaalhengeltje in een hoepel boog. De slip deed zijn werk perfect en zorgde dat de 10-ponds lijn soepel afgegeven werd. Mijn Abu-molentje van zeker 10 jaar oud doet nog niet onder voor het moderne materiaal.
Dat het een behoorlijke vis was was al duidelijk maar met dit hengeltje heb ik nog niet zoveel ervaring dat ik goed in kon schatten hoe groot hij zou zijn.
Toen de snoek dan ook redelijk uitgedrild was en zich aan de oppervlakte toonde was mijn tevredenheid groot! De -wat na het meten bleek-  snoek van 96 cm werd geland, onthaakt, gefotografeerd en weer terug gezet waar hij vandaan kwam.

Nog een paar snoekjes werden gevangen, de eindstand van deze dag was 4 snoeken en 1 snoekbaars.

En gisteren was er weer een visplas aan de beurt. Een plas bij ons in de buurt hadden we al lang niet meer bestookt. Eerst waren we van plan om het kanaal op te zoeken maar doordat de bomen aan het verbladeren zijn zagen we dat niet zitten. Het is niet leuk om de helft van de tijd bladeren van je kunstaas af te halen. Ook zaten we nog te twijfelen over dood-aas vissen maar de temperatuur van lucht en water was ons nog iets te hoog. Dus lagen we met de boot om half 7 in het troebele water onze trolkunstaasjes aan de wartels te hangen.
De eerste uren was het 3 x niks, om 10 uur waren we nog visloos.
Dan maar even een pitstop bij Trevor, plaspauze, warm babbeltje en een gezellig bakkie koffie.
En warempel! Daarna leek de snoek een beetje los te zijn gekomen.

Een zinkende Salmo redhead rammelde over de bodem en deed blijkbaar zoveel stof opwaaien dat het vriend snoek opviel. Deze plug zinkt en duikt zo stijl dat hij bijna naast de boot meegevist werd. Ik voelde een tik op mijn hengel gevoeld door een zwaar gevoel. Iets zwaars hing aan de plug. Het had net zo goed een zware vuilniszak kunnen zijn, de eerste seconden kwam het niet echt mee. Toen bleek dat het toch een vis was. Een zware wel te verstaan! Zoals altijd werden de overige 3 hengels binnengedraaid door de visser die geen hanger had.
De vis bleef diep, tegen de bodem aan. Log, zwaar, dit moest weer een mooie vis zijn!
Ook in dit geval hield mijn oude materiaal (Shimano Compre en Curado reeltje van 11 jaar oud) zich weer uitstekend en werd de vis netjes afgemat. De duur van de dril viel wel mee, mede dankzij het fantastische rubberen kwaliteits-landingsnet van Silvo. Dit moest toch wel een meter zijn? Eén haakpunt bleek tijdens het onthaken uitgebogen te zijn. Het onthaken ging soepel en de snoek werd in de kieuwboog gepakt om te meten en fotograferen. 103 cm schoon aan de haak!

Hierna wisten we nog 3 snoekjes te vangen waarvan de grootste zo'n 75 cm was. Drie van de 4 voor de verandering gevangen op kunstaas zonder ratels en andere aangebrachte herrie. En dat op behoorlijk troebel water…Vroeger vingen we ze hier ook op kunstaas zonder extra herrie dus waarom niet?
We hebben hier ook dagen gehad dat ze als gekken op de ratelpluggen doken en niet keken naar niet-ratelend kunstaas moet ik zeggen. Maar kunstaas zonder ratels is zeker niet afgeschreven!
Het was dus weer een prachtige dag!

Nadenken over de laatste tijd lijkt het goed te gaan met ons!
De afgelopen 6 visdagen hebben we als e-pikers in alle gevallen minstens één 90+ vis gevangen waarvan een 107 cm snoek en snoekbaars van 94 de toppers waren!

14-10-2007

Een dagje op de rivier

Voor dag en dauw vertrekken wij op een koude, mistige ochtend met zijn vieren naar de dichstbijzijnde grote rivier. Het plan is om in het water te liggen voor de zon opkomt. Nu is de kans dat iedereen op zondagochtend om half 7 paraat staat niet zo groot. Ook deze keer zijn we iets later.

Als we aankomen bij de rivier begint is de zon nog niet op, dankjewel moeder herfst. We zien al meerdere boten in het water liggen, dus we zijn niet de enige die onszelf kansen gaven op een leuke vangst.
We varen de bijzonder mistige rivier op, vol goede hoop. Met een meter of 50 zicht is het lastige navigeren, maar volgens de metereologen zal de mist optrekken. Al gauw krijg ik op mijn Twinler een dikke aanbeet, 3 seconden contact en weer los. Ik trek de Twinler binnen en zie een paar grote scheuren in de staart, het risico van een staart aan het grote plastic. Ook in de andere boot volgt een aanbeet, ook mis. Maar het geeft ons hoop op een goede visdag.

We vissen verder en de mis trekt op. We trollen onsuccesvol een stuk rivier, op weg naar de kribben. Bij de eerste krib is het raak, een klap en hangen. Een klein snoekje laat zich naar de boot drillen. 65 cm. De eerste vis is binnen.



Niet veel later, een krib of 2, slaat mijn 2m70 abu spinhengel bijna uit mijn klauwen, hangen! Ik voel gelijk dat het goed zit. Even hiervoor hadden we het over mijn ietwat lullige record, 77cm. Dit kon eigenlijk niet natuurlijk. Ik had mijn bootmaat Silvo vrijdag via een sms al laten weten dat ik wel even een grote zou vangen. En bij de aanbeet wist ik al dat het record verleden tijd zou zijn. De timber tiger DC8 bleek niet te versmaden. Vrijwel gelijk na de aanbeet sprong de snoek het water uit en ik zag dat hij groot was. Een glimlach verscheen op mijn gezicht. Mijn slip bleef maar gaan en de snoek gaf zich niet 1-2-3 gewonnen. Vlakbij de boot zag ik al dat hij goed aan de maat was. Bij het meten in de boot bleek hij 94 centimeter, mijn record. Trots ging ik op de foto met deze prachtige sportvis



We zetten de vis terug en hij zwemt verder. Trots geef ik Silvo een hand en mijn dag was goed. Twee kribben later, Silvo heeft hangen. Weer een knal van jewelste. De drill is heftige, maar korter dan de mijne. Als we een blik kunnen werpen op de vis zien we dat deze wel een stuk dikker is dan de 94 cm van even daarvoor. Na de vis geland te hebben meten we hem: 97 cm en heerlijk dik.



In de andere boot zien we twee blije, edoch visloze, gezichten. Apart is het toch om te zien, twee boten, zelfde kunstaas, zelfde manier van vissen, maar toch vangt de ene boot wel en de ander niet. Eén baarsje heeft Rinze weten te verleiden, maar daarvoor kom je niet naar de rivier.

We vissen verder. Een paar kribben later voel ik wederom een klap. De Twinler heeft het weer voor elkaar. 78 cm snoek  gehaakt. Een mooie vis wederom



Het weer is inmiddels beter, maar vangen doen we niet meer. Even proberen we nog stroomafwaarts te vissen. Maar  we verliezen in 2 kribben een Screaming Devil en de  vangende twinler, dus daar  stoppen we mee. We vissen nog een klein stukje, maar de dag zit er op, de buit is binnen voor Silvo en mij, Trevor en Rinze keren visloos terug. Al met al een mooie dag met mooie vissen. Geen snoekbaarzen gezien alleen, dat was niet geheel volgens verwachting, maar de snoeken maakten een hoop goed.

Een vriendelijke visgroet,
EP6, Max

08-10-2007

Oostenwind

Handenwrijvend probeerden we de kou uit onze koude handen te wrijven. Slechts 5 graden boven het vriespunt in de mist doet wat met je. Oostenwind vandaag, "ze" zeggen dat je dan maar beter thuis kunt blijven. Maar ja, je wilt vissen en dan maakt het niet uit wat voor weer het is, mijn "zondagochtend vissen" is heilig zegt mijn vrouw wel eens.

Al ruim twee uren waren we de glooiingen van deze mystieke plas aan het aftrollen zonder een vis te vangen. Eénmaal kreeg mijn maat een tik op zijn Screaming Devil maar de vis bleef niet hangen.
Met de oostenwind op en in het achterhoofd begonnen we langzaam aan te denken aan verkassen naar een andere plas in de buurt. Nog een paar rondjes en dan moest er maar een beslissing genomen worden.

In het eerste rondje wat daarop volgde kregen we weer een aanbeet die niet verzilverd kon worden. Hij hing net lang genoeg aan de haak om ons te overtuigen dat we met een grote vis te maken hadden, een blik van teleurstelling werd uitgewisseld.

150 meter verder was er weer een klap op Silvo z'n Screaminig Devil, deze vis hing!

Een prachtige snoekbaars van ruim 70 cm kwam boven.
Terwijl Sil één van de dreggen aan de kant wilde draaien spartelde de vis… met onprettige gevolgen.
Eén haakpunt drong diep in de vinger van Silvo terwijl de snoekbaars nog spartelend aan de andere dreg vast zat. De snoekbaars werd vastgepakt en stil gehouden, met de weer onmisbare kniptang werd snel de dreg stuk geknipt. Sil en snoekbaars waren weer van elkaar los…maar de haak zat nog in Sil z'n vinger. Scherp zat, die haken van de Screaming Devil. De vis ging terug het water in en Sil begon te peuteren aan de afgeknipte haakpunt. Gelukkig geen zenuw geraakt, slechts een druppeltje bloed.

Toch dreigde het voortijdige einde van onze visdag door dit voorval. Als je bij het ziekenhuis langs moet ben je zo een aantal uren verder. Nog een beetje peuterend kwam de haak ineens eruit, de weerhaak bleek versleten of half dichtgeknepen te zijn en zonder al te grote problemen was Silvo zodoende weer onthaakt. We konden door met vissen!

Maar goed ook want ze kwamen ineens los! Op een shad van 30 cm haakte ik een snoek van ruim 70 cm. in het volgende rondje. Silvo pakte daarna weer twee snoekbaarzen in 2 rondjes tijd.
Prachtige snoekbaarzen van tussen de 65 en 75 cm met een mooie hoge rug.
Vervolgens was het mijn beurt om een plotselinge luide ratel van de Screaming devil in de boot te horen, een halve seconde later gevolgd door een dreun op mijn hengel. Weer een snoekbaars van hetzelfde formaat kwam boven. Ze zijn hier dol op de Screaming Devil zoals op zoveel viswater.

De volgende vis was de klapper van de dag. Een groene bulldawg met glitters en oranje staart werd ondertussen meegetrold achter de boot aan. Om nu te zeggen dat zoiets echt op een vis lijkt: nee! Feit is wel dat Silvo er een aanbeet op kreeg die er mag wezen! "Zware vis, grote sterke vis!" riep hij.

Zoals zo vaak kwam de snoek naar de oppervlakte toe, wat je niet vaak ziet is dat een metersnoek rechtop het water uitspringt! Hiervan waren we nu wel getuige! Prachtig om te zien, jammer dat het zo kort duurt. De snoek dook nu de diepte in en zwom bij de boot langs, we keken hoe de lijn langzaam door het water zigzagde op het ritme van z'n staartslagen. De snoek draaide de boot en trok de boot achter hem aan.

Twee weken hadden we ook al gemerkt dat de vis hier sterk is en dit was weer eens het bewijs.

Het landingsnet werd er alvast bij gepakt terwijl de vis langzaam zijn krachten verloor. Een partij bellen kwam omhoog als teken dat de snoek de bodem 2 ½ meter diep omwoelde in een laatste poging te ontkomen. Daarna was het snel gebeurd en kon de vis geland worden. Eén dreg werd afgeknipt en de vis werd gemeten en opgepakt om te poseren voor een paar foto's. 107 cm Esox Lucius keek verbaasd in het rond en zag het water eens van de andere kant. Hij zal wel van de vanger en fotograaf geschrokken zijn ;-)
Soepel gleed de snoek daarna het water weer in om probleemloos weg te zwemmen.
Na een "high five" en wat napraten werd het trollen weer voortgezet.

De afsluitende vis was een zeventiger snoek die onder applaus van wat passanten binnen gehaald werd en snel weer terug gezet.
Het was weer mooi geweest vandaag, we hadden er na een slechte start toch een prachtige dag weten te maken. Met de hulp van vriend snoek en snoekbaars hadden we 4 snoekbaarzen en 3 snoeken mogen omhelzen, de snoek van 1,07 was de topper van de dag!

Vijf van de zeven vissen waren gehaakt op de Screaming Devil. Twee vissen voor mij, vijf voor Silvo. Toen ik later de foto's zat te bekijken wist ik waar dat verschil in zat, ik had niet de goeie cap op! We hebben al een tijdje geen nieuw "kunstaas van de maand" maar eigenlijk zouden we zo ongeveer elke maand opnieuw de Screaming Devil kunnen uitroepen  tot kunstaas van de maand. Het is de beste vanger van de laatste tijd!

We vissen er ook wel veel mee eerlijk gezegd maar ook ander kunstaas krijgt de kans om zich te bewijzen. Vandaag had Sil trouwens met een onderlijn met voorlooploodje een drijvende SD net boven de bodem mee weten te trollen wat hem 3 vissen opgeleverd heeft.

Was getekend:
Sander Lucius ;-)

25-09-2007

Supersnoekbaars!

Ja vissers, er is weer een aanleiding om wat te schrijven.
De laatste tijd zijn er niet veel mooie vissen gevangen alhoewel een snoekje van 50 cm. ook heel mooi kan zijn. Maar afgelopen zondag zijn we aan het vissen geweest op een mooi "nieuw" watertje. Het is niet nieuw maar er wordt weinig gevist en ook wij waren er met een bootje nog nooit op geweest. De diepte was onbekend, wel moest er goed (roof)vis zitten.
En dat lijkt wel te kloppen!

Geen wind, een beetje mist en een graad of 10.
Niet echt superweer om trollend de roofvis te belagen maar je weet het maar nooit!
Silvo en ik gingen het water op, Trevor en Max zouden later komen. Vanwege Trevor zijn trekhaakgebrek (oftewel: het ontbreken ervan op zijn auto) hadden we zijn boot alvast meegesleept naar het water.
We begonnen met 60 cm water onder de boot en zagen af en toe een uitschieter naar 1,10.
De eerste snoek kon een drijvende screaming devil binnen een kwartier al niet weerstaan. 75 slanke centimeters kwamen in de boot.

We bleven voorlopig even steken op een maximale waterdiepte van 1,80 en hoopten dat het aan de andere kant wat dieper zou zijn. Dat bleek… via 2 meter vonden we langzaam het diepere water waar we ons toch meer thuis voelden. Het zelfvertrouwen groeide toen we 2,5 meter en zelfs 2,9 meter water onder de boot hadden!

De drijvende screaming devil was dan ook vervangen door de zinkende 100 grammer die vrolijk over de bodem hobbelde. Weinig troep op de bodem en steile glooiingen, perfect dus. Op sommige plaatsen zagen we veel vis op de dieptemeter.

We hoorden een tik op de screaming devil, het geluid weerklonk tegen de boot. De tik werd gevolgd door het vastslaan van Sil op een vis. Vrij snel bleek dat het een grote vis moest zijn. De vis zwom, bleef op diepte en liet zich niet zomaar van z'n plaats trekken.
Terwijl Sil met een kromme hengel zat draaide ik pijlsnel de andere 3 kunstaasjes binnen om het water vrij te maken.
De spanning steeg omdat we de vis nog niet hadden gezien. We schrokken ons rot toen we de vis boven zagen komen, hij was groot! En het was… een snoekbaars! Een snoekbaars waar je bijna bang voor wordt! De haak leek in een velletje te zitten dus meteen werd het rubberen landingsnet erbij gepakt om deze kanjer te landen.
Zo gezegd, zo gedaan. Het viel niet mee het net op te tillen met deze mega snoekbaars er in.
Onthaken was een makkie en ook het meten ging soepeltjes.
Deze prachtige, hoge, sterke en gave snoekbaars waar vele vissers van dromen was 94 cm!
Hoe vaak maak je dit mee? Hoe vaak zit je nog echt te "shaken" in de boot vanwege de vis die aan je kunstaas boven water komt?

De dag was al geslaagd en het was nog geen 9 uur!
Even later kwamen onze maten ook aan en terwijl we even uit stapten om een babbeltje te maken konden we ze mooi de foto's van de snoekbaars laten zien en ze gek maken. ;-)

We gingen het water weer op, verder trollend en het water verkennend haakte Silvo weer een vis, een snoekje van dik 50 cm.
3-0 voor Silvo, nu was het toch wel mijn beurt, niet?
Niet dat het wat uit maakt, ik was er bij en de dag was voor mij ook al geslaagd ook al had ik nog niks gevangen. Ondertussen werd het zonnetje warmer en steeg de temperatuur. Een beetje wind blies over het water maar het was niet veel.

Goed, nadat Max een snoek van ruim 70 cm had gevangen kreeg ik ook een aanbeet.
Ook een sterke vis, kon wel weer snoekbaars zijn. Hij was groot! Met het net werd hij geland en bij meting bleek hij "slechts" 74 cm te zijn. Slechts…omdat deze vis al best imposant er uit zag maar die van Silvo dus 20 cm groter was. Nogmaals besef je dan dat je een kneiter van een snoekbaars hebt gezien…Maar ook dit formaat snoekbaars vang je niet iedere dag.

Ook de volgende aanbeet kwam op mijn Screaming devil, deze keer was het een mooie snoek van 84 cm die snel na het haken al bovenin het water zat. Niet dat hij snel opgaf…alle vis was goed sterk hier! Max had nog een snoekbaars van hoog in de 60 gepakt en ondertussen was het bijna tijd om te stoppen. Op de valreep kreeg Silvo nog een hanger die hij netjes naar het net dirigeerde. Vriend(in) Esox was 84 cm lang en niet dezelfde als ik eerder had gevangen.

Conclusie van de dag: Ondanks het nazomerweer hebben we een prachtige dag gehad waarop een paar prachtige snoeken en snoekbaarzen zijn gevangen en 1 supersnoekbaars!
We komen hier vast nog eens terug en lopen hopelijk weer tegen aangename verrassingen op!

E-Pikers

14-08-2007

Wat hebben we meegemaakt de laatste tijd?

We hebben wat snoekbaarzen gevangen op de rivier en een paar met verticalen vanuit de boot.

Die waren tot zo'n 65 cm en die kunnen toch nog wel sport geven!

Verder ook op de rivier een paar prachtige snoeken van ruim 90 cm, gevangen door ons aller Silvo.

Foto's daarvan volgen nog.

Een vals gehaakte vis (waarschijnlijk karper) joeg ons de stuipen op het lijf, na een bonk spoot de vis er vandoor en vloog de haak weer los. Een paar seconden later besef je wat het is geweest.

Trollen in een kanaal heeft nog 6 snoekjes opgeleverd in 2 uurtjes tijd, ook niet slecht!

Regen hebben we vrijwel niet gehad, wel hebben we zitten te bakken in de zon waarbij het leek alsof de snoek ook te lui was om de tanden van elkaar te krijgen.

Een andere keer waren er een paar snoeken die de verleiding van een mooie shad niet konden weerstaan die van de glooiing af getrokken werd. Gevolgd door een dag met een stuk of 7 snoeken en een paar baarzen.

En er is zelfs nog op baars gevist met de vliegenhengel, 9 stuks werden zo overmeesterd.

Ik vergeet vast nog wel wat maar de belangrijkste dingen zijn hiermee wel genoemd.

Echt spectaculaire vangsten zitten er niet bij maar het dient gezegd te worden dat we soms viswater uitkiezen waar we zin hebben om te vissen en niet omdat we weten dat er goed gevangen wordt.

Maar toch, op al dat water maak je kans op grote vis.

Je vergooit ook wel eens een dag omdat je naar nieuw water gaat waar het moeilijk is om ze aan de schubben te komen, zeker als het weer niet mee zit.

Dat was het weer voor deze keer, hopelijk krijgen we wat leuke creatie's binnen op foto/visgebied.

Goede vangst!

E-Pikers .

30-06-2007

Herkenning

"Hey, ben jij niet van de e-pikers?" klinkt er over het water terwijl ik probeer mijn kunstaas op diepte te krijgen. "Ja", is mijn antwoord aan de vissers in de boot die me 30 meter verder passeert.

"Ik dacht al, bekend koppie" werd er terug gezegd."Al wat gevangen?"

Helaas moest ik met nee antwoorden, ook zij hadden nog niks gevangen.

Dit was afgelopen zondagochtend, de 24e juni.

Klein kunstaas, groot kunstaas, diep, ondiep...het leek een zware dag te worden op de plas.

Toch, ineens hing er ineens, uit het niets, een snoekje aan mijn gesleepte busterjerk. Met lange brede slagen sloeg de Buster van links naar rechts, 30 cm. onder de waterspiegel, een actie die het snoekje van 40 cm blijkbaar niet kon weerstaan. 't is niet veel maar hij telt wel!

De harde wind wakkerde nog wat meer aan en af en toe was het moeilijk op koers te blijven.

"Good-old-times" Max stond ondertussen klaar om nog even in te stappen. Trollend verlieten we de wal en hoopte ik dat Max wat geluk mee nam in de boot.

Wat zal ik zeggen...binnen een kwartier had ik een snoek in de boot van tegen de 80 cm. Met een knal kondigde hij zich aan, bij het onthaken bleek dat hij m'n bolle ratelplug recht van voren had aangevallen!

Na nog wat verticalen in kuilen en oneffenheden was het al weer tijd om Max aan wal te zetten. Ook bij het terug trollen naar de trailerhelling was er geen vis nog te verleiden.

Twee vissen op een ochtend, niet al te best. Toch net genoeg om met een tevreden gevoel en verwaaide kop weer huiswaarts te gaan.

Morgen is er weer een kans!

En aan de vissers in de andere boot: Hadden jullie nog wat gevangen?

Rinze

17-06-2007

Even een paar fotootjes van de laatste tijd.

Prachtige gave vis, klein maar mooi!

Z'n grotere broer (of zus).

Een prachtige baars van 47 cm. gevangen op de Screaming Devil.

Ruim 70 cm. snoekbaars gevangen door Richard, Screaming Devil did it again!

Een krachtige riviersnoek in de boot.

Op naar de volgende vissen!