Opmerkelijke zaken...

08-08-2005

Omkeren van de maag

Op internet heb ik teksten gevonden die ruim 140 respectievelijk 240 jaar oud zijn.

Baron von Ehrenkreutz (1863) over de Snoek:

"Hoe vraatzuchtig hij ook zij, weet hij toch zeer goed de zaken, die hem schadelijk kunnen zijn, te ontzien, en in dit geval is hij voorzigtiger, dan de baars. Hij heeft het vermogen, om hetgene hij verslonden heeft , weder uit te spuwen, en daarom zal men dikwijls zien, dat de gevangen snoek het aas dat hij ingeslikt had, soms meer dan twee voet op de lijn teruggespogen heeft."

Martinus Houttuyn (1765) over de Lucius of Gewoone Snoek

"De Snoeken zyn in de Noordelyke en middeldeelen van Europa gemeen, doch men vindt ze weinig of geheel niet in Spanje, en in 't Zeewater, ja zelfs by de Monden der Rivieren, zeer zeldzaam, alwaar zy ook mager en schraal worden. De Visschers verhaalen, dat deeze Visch inzonderheid , de gewoonte heeft , van, gevangen zynde, het gene hy hadt ingeslokt weder uit te braaken , keerende somtyds de Maag om, gelyk dit van de Kabeljaauwen wordt verzekerd. Hy durft Visschen aandoen , die niet kleinder zyn dan hy zelf is, en weet dezelven in te slokken, neemende eerst den Kop beet; dien hy, terwyl het andere buiten zyn Bek hangt , allengs verteert, en dus al verder den Visch inhaalt. Een geloofwaardig Man heeft my verteld , zegt RONDELETIUS, dat hy, op zekeren tyd reizende , zyn Muilezel te drinken bragt aan de Rhône , alwaar een Snoek het Beest vatte aan de Onderlip en daar zo vast in zitten bleef met zyne Tanden, dat de Muilezel verschrikt, en schielyk terug wykende, den Snoek mede nam, dien hy, door het slingeren van den Kop, eindelyk kwyt raakte en op den Grond smeet, alwaar die Man hem leevend magtig wierdt."

Afgelopen winter hebben wij iets meegemaakt wat hierop aansluit.

Ik was nieuwsgierig of er meer van bekend was en ben daarom druk op zoek geweest op het internet.
We waren met dood aas aan het vissen in een plas bij ons in de buurt.en Silvo kreeg een aanbeet.
De snoek werd geland, de haken zaten goed maar er zat nog een stuk staaldraad in z’n bek wat z’n strot in ging.
We hadden de snoek op z’n zijkant liggen, het was exact een metersnoek, onthaakten de haken van Silvo en keken naar het andere stukje onderlijn.
Heel zachtjes trok ik er een beetje aan om te kijken of het mogelijk was de snoek te helpen.

Toen gebeurde er iets wonderbaarlijks wat wij nog nooit eerder hadden gezien: Dat propje in z’n keel, de ingang van z’n slokdarm, kwam naar buiten….en er kwam meer….heel langzaam keerde de snoek zijn hele maag binnenstebuiten. Alsof je een sok binnenstebuiten keert kwam de hele maag binnenstebuiten in z’n bek te liggen. Tot onze verwondering kwam ook de geslikte dreg van de takel naar buiten, de haakpunten naar voren maar ze bleven nergens aan haken. Eén van de punten zat in de maagwand, met een tang heb ik voorzichtig die haak eruit gehaald wat vrij gemakkelijk ging.

Vol verbazing zaten we te kijken naar dit “wonder”, toen vroegen we ons af hoe die maag nu weer terug moest…moesten we met een stokje gaan duwen?? Maar de snoek wist zelf de oplossing: van achteruit werkte hij zelf zijn maag weer langzaam aan naar binnen, hij rolde hem weer naar binnen zogezegd. Binnen 20 seconden was de gehele maag weer op z’n plaats. We keken elkaar stomverbaasd aan en stonden versteld…Wat is de natuur toch mooi!

Dit betekent dat een snoek met geslikte haak niet perse ten dode opgeschreven is maar met een beetje geluk op deze manier de haak kwijt kan raken.Behalve dat heb ik gemerkt dat de maag zo stevig en groot is dat het geen probleem hoeft te zijn voor vriend snoek om te overleven met een haak in z’n maag. Het wordt pas ernstig als de haak zo dicht bij de strot zit dat er geen ander aas meer langs past.
Maar het herstellend vermogen van de natuur en in dit geval de snoek is groot!

Mocht de snoek iets inslikken wat verkeerd komt te zitten zoals een baars of pos met die fijne stekels kan hij er dus weer vanaf komen. Gaatjes in de maag? Ik denk niet dat dat een probleem is bij deze “prehistorische” vissoort, anders zou de snoek al lang uitgestorven zijn.

We stonden te versteld en het ging te snel om eraan te denken een filmpje of foto van dit gebeuren te maken, we hopen het nog eens mee te maken en dan wat alerter te zijn.

Nederlands record snoek...?

Het staat al een tijdje, één-meter zeven-en-dertig komma 5. Een absolute megasnoek!
Maar je hoeft me niet wijs te maken dat er nooit een grotere gevangen is in Nederland.

De meeste sportvissers zijn slim. Als je een Nederlands record aanmeldt moet er een proces verbaal opgemaakt worden. In dat proces verbaal moet de vangstplaats vermeld worden.
Vissers weten dat zodra de vangstplaats bekend is er de volgende dag mensen op af komen zoals vliegen op stront.
Gevolg is dat hun superwater kapot gevist wordt en met een beetje pech de recordvis nogmaals gevangen wordt. Behalve dat het verse record dan gedeeld wordt is de kans ook groter dat de snoek de inspanning en stress niet zal overleven. Ook zullen er niet alleen Catch & Release vissers op af komen maar ook mensen die graag de vriezer eens weer vol gooien.

Vandaar dat ik bang ben dat we alleen een nieuw Nederlands record gemeld zullen zien worden als een niet-sportvisser, bijvoorbeeld gedreven door ego of koekenpanredenen, of een nog enigszins onwetende of jeugdige visser zo'n kapitale snoek aan de haak slaat en weet te landen!

Overigens geldt dit niet alleen voor een recordsnoek maar zullen ook heel veel vissers vangstplaatsen verzwijgen van de door hun gevangen snoeken van boven de 1,20.
Ook duikers zien af en toe kanjersnoeken van boven de 1,35 in hun duikwater zwemmen, ook zonder dit (of in elk geval de locatie) aan anderen te vertellen omdat ze ook liever in een water mét snoek dan zonder snoek duiken.

En hoewel het jammer is voor de statistieken en om een goed beeld te vormen van hoeveel grote en megasnoeken er in ons kikkerlandje leven zou ik het ook niet verklappen als ik zo'n megasnoek zou vangen...
Maar toch ben ik nieuwsgierig, héél nieuwsgierig hoeveel snoeken er ondertussen gevangen zijn van... laten we zeggen boven de 1,35

Mocht iemand zo'n kanjer gevangen hebben, erbij zijn geweest of een foto hebben van zo'n kanjer, het maakt niet uit of de omgeving onherkenbaar is en de persoon anoniem, dan zou ik 'em graag zien of alleen in geval van toestemming plaatsen op onze website.

De vangstplaats hoef ik niet te weten, welke provincie zou mooi zijn.

Rinze

02-09-2005

Schade aan palingen in de Waal

In de afgelopen periode zijn bij de Organisatie ter Verbetering van de Binnenvisserij (OVB) weer meldingen binnengekomen van zogenaamde ‘knakalen’, dode palingen die door midden zijn gehakt en palingen die zichtbaar schade hebben. Onderzoek in de Waal bij Deesd wijst uit dat het waarschijnlijk om schade door waterkrachtcentrales gaat. Eerdere ideeën dat het door scheepsschroeven kwam (in 2003) gaan dit jaar niet op. Toen was de waterstand bij Lobith 7.80m bij Lobith, nu 9.95m.

Fysieke beschadiging door installaties in watergangen.

Vissen lopen directe fysieke schade op door installaties die in waterwegen zijn geplaatst voor de waterbeheersing (gemalen) of de energieopwekking (waterkrachtcentrales). Pompgemalen vormen voor vele trekkende vissoorten, zoals de (schier)aal, een migratiebarrière. Bovendien brengen ze belangrijke schade (blessures of sterfte) toe aan vissen die het pompgemaal passeren. Vanwege de snel roterende schroefbladen zijn schroefpompen schadelijker dan zogeheten vijzelpompgemalen. Andere factoren, zoals de grootte van de vis, de positie van de inzuigopening en de omwentelingssnelheid spelen hierbij ook een rol. Hoewel schieralen over het algemeen de doorgang door een werkend vijzelgemaal overleven, kunnen ze wel kwetsuren oplopen die alsnog tot de dood leiden. Aangetoond is dat ook waterkrachtcentrales veel schade toebrengen aan vissen zoals de paling. Sterfte zou kunnen worden voorkomen door de vissen met een visgeleidingssysteem via een “bypass” om het gemaal heen te leiden.

Bron: www.ovb.nl

01-09-2005

Eerste Europese palingreservaat in Noord-Nederland

sellingen/assen/bedum - De beroepsvisserij mag de komende vijf jaar geen paling vangen in een groot deel van Drenthe en in de Westerwoldse Aa in Oost?Groningen. De Hengelsportfederatie Groningen/Drenthe wil met dit eerste 'palingreservaat' in Europa bewerkstelligen dat de aalstand verbetert.

Het gaat slecht met de paling, aldus directeur Henk Mensinga van de Hengelsportfederatie Groningen/Drenthe (HGD). ''De aalstand is de afgelopen jaren fors gedaald. Daarom hebben we besloten het verbod af te kondigen. Het gaat trouwens in heel Nederland slecht, maar we hebben Oost-Groningen en de Drentse wateren als 'pilot' uitgekozen.'' De federatie kan het verbod afkondigen omdat zij de vergunningen voor de aalvangst afgeeft.

De gevolgen van het verbod zijn volgens Mensinga niet echt ingrijpend voor de beroepsvisserij.

''Eén beroepsvisser is nu werkzaam in de Westerwoldse Aa en met hem hebben we goed overleg gehad. In de Drentse wateren wordt beroepsmatig niet meer op aal gevist.'' Leden van de federatie, die als hobby op paling vissen, zijn er wel veel. 1250 van die vissers hebben een vergunning en zij mogen dus hun gang blijven gaan.

Bron: www.dvhn.nl

23-08-2005

Voor alle duidelijkheid: Onderstaand verhaal is gevonden ergens op het internet en zeker niet door ons of bekenden van ons beleefd!

"De afgelopen zomervakantie hebben we onder ander doorgebracht in Friesland. In het plaatsje Idskenhuizen om precies te zijn. We hadden daar onze intrek genomen in een caravan aan het water. Wanneer je voor de caravan in het water sprong, kon je linksaf naar een meertje zwemmen uitkomend op het Prinses Margriet kanaal of rechtsaf richting jachthaven.

Ik ging rechtsaf. Niet zwemmend. Maar in een kano. Een eenpersoons kajak. Naast een peddel had ik ook nog een werphengel en wat visspullen meegenomen. Er is op visgebied namelijk niets dat zo goed werkt als vanuit een kano op roofvis vissen.vooral in een jachthaven wil dat goed.

Ik had er daar al een paar gevangen deze vakantie. Je laat het kunstaas gewoon een paar meter achter de kano in het water zakken, slaat de beugel van de molen om, klemt de hengel tussen benen en boot en begint te langzaam peddelen. Geruisloos glijd je door het water en je komt bovendien op plaatsen die vanaf de kant onbereikbaar zijn. Succes verzekert!

Na een tijdje wat rond gepeddeld te hebben, wisselde ik van aas. De twister werd ingeruild voor een drijvende plug met dubbele dreggen. De plug ging 10 meter achter de kano in het water en langzaam peddelde ik door het midden van de hoofdvaart van de jachthaven. Ondertussen hield ik de hengeltop in de gaten die licht kromgebogen en trillend door de weerstand van het kunstaas, iets voor uit de boot stak.

Opeens een felle tik en de hengel vloog van licht naar diep gebogen. Ik greep de hengel en trok de lijn in een mooie hoek om zo de veerkracht van de hengel optimaal te benutten. Door de kracht van de vis, werd de boot weggetrokken. Recht op een afgemeerd schip af. Om een aanvaring te vermijden, de eigenaars zaten helaas op het schip, anders liet ik de kano wel gaan, begon ik met één hand te peddelen om zo de kano weer in open water te krijgen.
Een roofvis vecht meestal hevig, maar kort. Na een paar minuten had ik de vis onder controle. Nu kwam het spannende gedeelte.

De studie is om de met de rechterhand de hengel beet te houden en dan de vis naar de linkerkant van de boot te leiden. Met de peddel stuur je de kano ondertussen wat bij en wanneer de vis dan eenmaal langszij ligt, leg je de peddel voor je, dwars over de kano en pak je met je linkerhand de vis achter de kop. Wanneer je goed grip op de vis hebt, zwaai je de vis in één beweging uit het water en legt hem vóór je over de kuip van de kano. Je legt vervolgens de hengel naast de peddel, pakt een onthakingstang, onthaakt en zet de vis weer overboord. Appeltje, eitje zou mijn vader zeggen.

Voorgaande dagen ging dat uitstekend. Vandaag niet. Ik weet nog dat ik de vis, een snoek van 80 cm, uit het water pakte en voor me over de kuip van de kano legde.

Het volgende wat ik nog weet, is dat de vis niet voor me over de kuip lag, maar in de kano, tussen mijn benen. Snoekenbek al happend gericht op mijn manlijkheid.

Een kano is klein. Een snoekenbek groot. Zeker wanneer hij tussen je benen ligt.

Toen zag ik het kunstaas. Op de één of andere manier was dat uit de snoekenbek geslagen en zat nu muurvast in mijn rechterbeen. Één dreg boven en één dreg beneden. Muurvast. Bij de bovenste dreg kon ik de boog van de haak al niet meer zien.

Gelukkig is een sportvisser altijd keihard en super stressbestendig. Rustig en bedaard trok ik mijn mes. En voor de ogen van de, reeds toegestroomde, verschrikte menigte sneed ik ijskoud de kop van het monster af. Zo, die bijt niet meer, was hierbij mijn gedachte.

Helaas. Het is vrij lastig om kracht te zetten met een mes wanneer je in een kano zit. Een uitschieter resulteert namelijk in een gat in de bodem of een mes in je been.

Er zat niets anders op dan met een nog steeds happende, half onthoofde “reuzensnoek” tussen mijn benen en een stuk kunstaas in mijn been, terug proberen te roeien.

De vis overboord zetten was ook geen optie.

De lijn van het kunstaas kreeg ik namelijk niet doorgesneden en die zat dus nog steeds vast aan de hengel èn ook nog eens om de vis gewikkeld. Met één hand de vis tegen de bodem van de kano drukkend en met één hand peddelend ben ik teruggevaren.

Voor de caravan aangekomen, kreeg ik het voor elkaar om de hengel op de kant te krijgen en de lijn door te snijden waarbij ik de houten wal beschoeiing gebruikte als snijplank.
Mijn vrouw en de kinderen kwamen al aangerend. Mijn hulp geroep was namelijk nogal luid en doordringend geweest. Zo vertelden ze later.
Met een zwaai gooide ik, de nog steeds vervaarlijk happende snoek, op de kant. Leg je deze even ergens neer waar hij niet meer kan ontsnappen? Vroeg ik aan mijn vrouw.

Ik moet zeggen, het ging niet van harte. “Hij hapt naar mij”! Was haar antwoord. “Niet zeuren, er zit een haak in mijn been. Antwoordde ik haar.”De vis werd zéér voorzichtig bij de caravan neergelegd en ik werd uit de kano geholpen. De bodem was helemaal bedekt met een dikke laag bloed. Gelukkig voor mij, van de snoek.

Ik ben maar op het bankje voor de caravan gaan zitten en even later kwam de buurman er al aan. De kinderen hadden hem op mijn verzoek opgehaald. De man is namelijk arts. Hij vond mij “een interessant geval”en dook gelijk, met mijn vrouw, in de gereedschapskist. Met diverse tangetjes kwamen ze weer terug.

Na enige tijd kwamen de beide chirurgen, Vrouwlief deed dapper mee, tot de verrassende conclusie dat de haken van het kunstaas eerst maar eens los geknipt moesten worden van het kunstaas. Vervolgens werden er verwoede pogingen gedaan om het kunstaas te verwijderen. Gelukkig knip ik altijd de weerhaken van het kunstaas dicht. Dat is makkelijker bij het onthaken. Bij zowel de vis als bij de mens bleek nu. De onderste haak ging er gelukkig vrij gemakkelijk uit. De tweede haak zat echter muurvast.

Geloof me, het is geen pretje wanneer iemand probeert een haak uit je been te trekken en dat lukt dan niet. Ik werd wit, begon te zweten en ging bijna tegen de vlakte. Op dat moment werd er unaniem besloten om naar het ziekenhuis in Heerenveen te gaan. De zusters daar vonden het wel grappig. Ik was namelijk niet de eerste dat weekend die met een haak in het lichaam aan kwam zetten.

Ik mocht plaats nemen op de operatietafel en daar wachten op de arts van dienst. Mijn vrouw en de buurman, hij wilde met alle geweld mee, kregen een kopje koffie. Ik hield het maar bij water. Een half uur later kwam de arts. Tetanus spuitje linker bovenarm. Tetanus spuitje rechter bovenarm en een joekel van een spuit in het been. Deze laatste ter verdoving.

De arts had blijkbaar vertrouwen in de werking hiervan. Want tot mijn grote schrik begon hij 10 seconden later al aan de haak te trekken. Hij heeft hem er uiteindelijk dóórgeduwd. Daarbij een nieuw gaatje makend in mijn been. Gelukkig werkte de verdoving.

Om een uur of twaalf `s avonds waren we weer terug op de camping. Een paar gaatjes in het been en een ervaring rijker.

En de snoek? Die hebben we dezelfde avond nog schoon gemaakt en in de pekel gezet. De volgende dag hebben we heerlijk gegeten.

Ik vooral. Wraak smaakt zoet, tenslotte."