Op deze pagina staat regelmatig een nieuwe column. Pittige stellingen, stof tot nadenken.

22-04-2007

Bio

Alles is bio tegenwoordig. Biologisch voedsel is helemaal in!
Wat is biologisch voedsel? Iets wat 30 jaar geleden normaal was. We kenden niks anders!
Ons voedsel is zo veranderd, opgepompt met water en hormonen, onze koeien en kippen zijn vleesfabrieken geworden die zo snel mogelijk op gewicht gepompt moeten worden.
Tomaten en komkommers krijgen ’s nachts kunstmatig daglicht en vloeibare mest om zo snel mogelijk een vrijwel smaakloos product in de winkel te krijgen. Ook dat moet tegenwoordig weer bio, volgens een natuurlijk groeiproces, in de grond in plaats van op glaswol. Want we willen weer smaak en kwaliteit!

Zalm is ook zo’n fenomeen…wilde zalm is gezond, lekkere vis! Maar koop eens zo’n gekweekt, gefileerd roze exemplaar, proef je nog de sublieme speciale smaak van gerookte Zalm of is het een  gemiddeld stukje vis wat doordat hetde naam “Zalm” heeft en het je aangepraat wordt dat zalm lekker is toch nog als zodanig wordt ervaren? Wat 30 jaar geleden de normaalste zaak van de wereld was is ons afgenomen vanwege de zoektocht om zo snel en voordelig mogelijk de schappen in de supermarkt vol te krijgen. Ten koste van de smaak en gezondheid van dier en consument.

Een fabrikant van melk brengt nu een extra gezonde en lekkere melk op de markt, afkomstig van koeien die op het gras lopen en het eten! Ze doen alsof ze het wiel hebben uitgevonden! Maarrrrrr, vroeger kwam melk alleen van koeien in de wei! In de loop der jaren hebben ze het lekkere en gezonde van de melk afgehaald om het nu tegen een hogere prijs weer aan te bieden als iets speciaals, lekkers en gezonds!

Goed, dit is een site over vissen, tijd voor een bruggetje naar het vissen dus:
Ook in de visserij zien we dat soort dingen, dat voordelig iets goeds moet worden gemaakt, lopende band-werk. Pluggen streamers, spinners, jerkbaits…ze worden volgens een gemoderniseerd proces gemaakt en in de winkels gehangen onder het mom dat ze zo goed zijn. Toch wordt er al jaren weer steeds meer van ons materiaal handmatig gemaakt, denk aan jerkbaits en spinners. Streamervissers houden niet van streamers kopen, die moeten zelf gemaakt zijn.

Ik wil niet zeggen dat al het zelfgemaakte goed vangt en de fabrieksmodellen slechter vangen maar het is wel vaak zo. Spinners kun je volledig naar eigen wens maken, met het gewicht en de kleuren die je in de winkel niet vindt, die op jouw water doorslaggevend kunnen zijn. Jerks hoeven niet perfect elke slag even lang en stabiel te maken, dat doet een zwakke of gewonde vis ook niet toch? Handwerk is de kracht, de visser moet de rest doen!

Visboten worden ook geavanceerder, door het programmeren van een computertje vaart de boot automatisch over dezelfde diepte of via een voorgeprogrammeerde route, vindt hij zijn eigen weg. Karpertenten met verwarming en sounderboxen zodat je op afstand in je warme tentje te horen krijgt dat een vis zich gehaakt heeft. Niet vergeten het gas even uit te draaien waar je lasagna net op pruttelt en je verwarmde boots aan te trekken voor je begint met drillen.!

Vissen op Forel, in een Forellenput, met een chemisch radioactief lijkende kneedpasta als aas! Da’s mooi vissen zeg! Alsof je in een kleine kippenren moet proberen een kip te vangen waarna je trots thuis komt en zegt dat je deze met jagen hebt gevangen. Nee dank je!

Is het niet leuk om af en toe back-to-basics te gaan? Met een hengel van 15 jaar oud en drie eigengebouwde spinners naar de waterkant te gaan. Vanaf de kant vissen met een spinnertje met gewone laarzen aan waarmee je vroeger in de plassen liep te stampen. ’s Zomers door het water lopen in je spijkerbroek in plaats van waadpak.
Of met een vliegenhengel, streamerhengel zoals je wilt, op zoek naar de snoek.

De echte charme van vroeger vindt ik trouwens het snoeken met een levende aasvis, met een sleephengel bij de kanten langs lopen. De 5-meter hengel was eigenlijk ongeschikt voor het drillen maar voor het slepen op 4 meter uit de kant heel mooi! Een groen-witte drijver die hobbelend door het water beweegt, af en toe naar onder duikt omdat je aasvis net te sterk is of je visje zo zenuwachtig wordt van de aanwezigheid van een snoek dat hij probeert te vluchten voor z’n leven. Gemeen eigenlijk….maar de natuur is gemeen en gewelddadig!

Gevolgd door het echt verdwijnen van je drijver, als je geluk had met een flink ploppend geluid wat nog minuten nagalmde in je oren! Kijken waar hij heen zwemt, inschatten of het gedrag bij een grote of kleine snoek hoort, wachten tot het zwemmen stopt, het omdraaien van de aasvis begint en de roofvis weer gaat zwemmen. Bij je vandaan bij voorkeur anders was het moeilijker om het moment van aanslaan te kiezen, je wilde de haak niet uit z’n bek slaan. Dan de aanslag met de wat betreft lengte op een lantaarnpaal lijkende hengel en nylon lijn. Drillen was er niet echt bij, de snoek zwom van links naar rechts en je hengel volgde hem alsof de snoek aan een elastiekje hing. Het lastigste was nog om de hengel zo in de lucht te krijgen dat je de snoek dicht genoeg bij je kreeg om te kunnen pakken.

En wat dacht je van tussen de boompjes door een visje in het water laten zakken omdat je gewoon wíst dat daar een snoek moest liggen! En vervolgens na enkele seconden of minuten je drijver met een ferme tik onder water te zien verdwijnen.
Dat waren toch eigenlijk de lekkerste snoeken! Voor wat betreft vangen dan natuurlijk.

Het snoeken met levend aas is verboden helaas…door mensen die het zielig vinden een aasvisje met haak in de bek te laten zwemmen en bloot te stellen aan stress. Varkens in kleine hokjes opsluiten, koeien die nooit gras gezien hebben, kippen die per 6 kippen vrije ruimte ter grootte van 1 kip hebben en scharrelkip worden genoemd, is dat niet minstens zo gemeen en stressvol?
Het ontbreekt er nog maar aan dat het de snoek verboden wordt om aasvisjes te laten lijden, straks komt er een commisie met dierenvrienden die controleert of de snoek z’n prooi wel met één beet de kop er af rukt, anders moet vriend snoek 3 dagen op water en brood!

Wat je ook doet, hoe je ook vist, zorg dat je plezier blijft hebben in het vissen en dat je dicht bij de natuur staat. We zijn niet alleen vissers, we zijn ook natuurliefhebbers. Waar is de natuur in ons landje nog zo ongerept als onder water? Het is een wondere wereld die daar bestaat onder de rimpeling van het water. Geniet niet alleen als je een (grote) snoek vangt maar ook van koeien in de wei, kippen op het erf, de opkomende zon, een waterhoentje met kuikens, de zomerse verfrissende regenbui en je maat die verderop het water in glijdt…

P!casso

Klein water

In ons land zijn veel stadsvijvertjes en andere afgesloten watertjes te vinden. Dat zijn plasjes waar meestal aardig vis zit en de jeugd leert vissen.

Eerst vissen ze op witvis, later op snoek en zo doorlopen ze het leerproces waarna ze zich gaan toeleggen op het grotere water.

Deze watertjes worden gemaakt om een wijk op te fleuren, een stukje natuur te creeren tussen het betonnen straatbeeld. Er zwemmen eenden, wie is er als kind nooit met mama of oma mee geweest om de eendjes te voeren?

Honden worden uitgelaten rond de vijver en zoals gezegd wordt er gevist.

Vroeger werden dit soort vijvers ook aangelegd als overstort, als er een enorme plensbui was die het riool niet aan kon kwam het overtollige water in deze vijvers terecht. Vaak was massale vissterfte het gevolg vanwege het vieze zuurstofloze water wat uit het riool kwam. Bordjes met "verontreinigd water, gevangen vis is ongeschikt voor consumptie" stonden op veel plaatsen. Deze bordjes zijn langzaam aan verdwenen omdat de capaciteit van de riolering vergroot is en er niet meer op de vijvers geloosd wordt. Niemand vond het leuk als er eens in de 3 jaar de helft van de visstand op de kop lag en een enorme stankoverlast produceerde. Vervolgens duurde het jaren voor de natuurlijke visstand weer enigszins in balans was. Na zo'n massale vissterfte waarbij veel grotere vissen stierven zoals snoek, kwam er veel kleine witvis (gedegenereerd) die niet genoeg te eten hadden, zwak waren en klein en mager bleven. Het water werd troebel door al het gewoel in de bodem, op zoek naar voedsel.

Dit soort vijvers zijn klein maar hebben dus een belangrijke functie in de wijk als je er over nadenkt. Door de waterlozingen is te zien dat de visstand snel ontregeld is in klein afgesloten water.

Snel ontregeld dus....Jaren geleden woonde er bij zo'n vijver een oude man die een deal met een restaurant had gesloten. Hij ving vis (snoek!) en verkocht dat voor een paar gulden per kilo aan dat restaurant. Elke dag zat deze gepensioneerde aan het water met z'n snoekhengel, kreeg af en toe een aanbeet, liet de snoek slikken om zeker te weten deze te zullen vangen en bracht de vis in eerste instantie meteen naar huis. Een snel rekensommetje laat zien dat als je 150 dagen per jaar vist en elke dag 1 roofvis vangt, hij er op die manier 150 per jaar weg kan vangen. Zonder de wet te overtreden heeft hij op die manier de vijver in 1 jaar tijd kapot gevist en de visstand volledig in onbalans gebracht. Het water werd troebeler en stonk meer, het effect van teveel witvis.

Af en toe, nu 12 jaar later, kom ik nog bij die vijver en loop ik een rondje er omheen met mijn hengel. De snoek is weer gegroeid, af en toe vang ik een snoekbaars en de visstand is weer enigszins in balans. Hem zie ik niet meer, hij was destijds al op leeftijd...

Nu woon ik bij een andere vijver in de buurt waar ook goed snoek zit. Niet alleen snoek want ook witvis is er in alle maten goed te vangen. Vorig jaar kreeg ik al te horen dat er vaak mensen van een andere cultuur daar zitten te vissen op snoek. Alles, van ondermaats sigaartje tot metersnoek, wat gevangen wordt aan 60/00 kabeltouw gaat mee en beland in de pan...Als mens heb ik daar geen problemen mee, maar als visser kan ik het niet aanzien! Hier geldt hetzelfde verhaal: op een legale manier kan in 150 dagen de vijver ontdaan worden van 150 snoeken en er een complete onbalans ontstaan.

Is het vanwege geldgebrek of vanwege de cultuur? In vele andere landen wordt nog steeds vis gevangen uitsluitend voor consumptie. Eten gooi je niet weer terug in het water, je mag blij zijn dat je wat op je bord hebt. Dat is een cultuurverschil.... Zouden we allemaal op die manier vissen zouden we terug gaan naar de 50-er jaren en er snel geen snoekstand meer zijn. Dus het besef moet er zijn of komen dat dat hier, in dit kleine dikbevolkte landje niet werkt op die manier. Mocht het vanwege een laag inkomen/budget zijn dan heb ik er minder moeite mee, niemand mag verhongeren natuurlijk.

Punt is dat we zo zuinig zijn op onze vis en vijvers. Vervolgens komen er andere mensen, zelfs uit omliggende landen, hier vissen met een groep van 5 tot 15 man en zodoende ons water, waar wij al die jaren zo zuinig op zijn geweest, leegvissen. Water dat zijn visstand en balans heeft verkregen door de 20 of zelfs 30 jaar geleden eerste uitzetting van vis. Het gaat niet alleen om snoek maar ook om snoekbaars en karper. Het gaat niet alleen om vijvertjes maar ook om plassen en meertjes. Als 1 plas min of meer leeggevist is verkassen ze naar de volgende.

Alles legaal.... tenminste...als je de ondermaatse vis en het zonder vergunning vissne niet mee telt.

Is het vreemd dat ik me hier zorgen over maak?

Wat kunnen we hier aan doen? Ik ben van plan in gesprek te gaan met die mensen, als ik ze aan de waterkant zie. Om te vernemen wat hun redenen zijn om de vis mee te nemen. Heel misschien kan ik ze aan het denken zetten. En anders....moeten we gewoon maar toezien hoe ons water legaal leeggevist wordt?

Laten we Friesland volgen en zorgen dat er ook hier een algemeen meeneemverbod komt voor de snoek. Misschien kunnen we dan verder, om ook de karper te beschermen en de snoekbaars.

Laten we ons daar sterk voor maken en hopen dat we op die manier nog steeds gezond viswater blijven behouden!

Het blijft niet bij woorden, er moet ook actie komen! Voor onze herinnering, de huidige visstand, de jeugd en de toekomst!

Wordt vervolgd....

29-04-2006

Gesloten tijd....

Is de gesloten tijd antiek, achterhaald? Moet de gesloten tijd afgeschaft worden?

Iedereen heeft er wat over te zeggen, ook ik heb er een menig over.

Persoonlijk vindt ik de gesloten tijd pure onzin.
Paaiende snoek eet niet, bijt niet en is dus onvangbaar.
Voor het paaien vreten ze zich vol. Daar maken we dankbaar gebruik van door in de wintermaanden, voornamelijk statisch met dood aas, de zwaarste snoeken van het jaar te vangen.
Na het paaien moeten ze weer op krachten komen, de echte sportvissers zullen daar respect voor hebben en ze even met rust laten. Daar is geen wet voor nodig maar dat gebeurt op gevoel, met gezond verstand.
Als iedereen er zo over denkt en zo handelt is een gesloten tijd mijns insziens niet nodig.

Bijna iedereen weet dat het snoekseizoen per 1 maart sluit en het snoekbaarsseizoen pas een maand later. Nergens in de wet is geschreven hoe je op snoek vist en hoe op snoekbaars. Volgens de wet zit daar geen verschil in. Je zou dus met een plug van 20 cm in water wat barst van de snoek en waar geen enkele snoekbaars zit, snoek kunnen vangen. Bij controle kun je zeggen dat je aan het snoekbaarzen bent, een bekeuring kun je dan niet krijgen. De enige echte beperking in de maand maart is dat je “gevangen snoek meteen onbeschadigd terug moet zetten”! Je mag snoek niet in je bezit hebben. Daardoor blijft de met kuit gevulde snoek vaak uit handen van de meenemers en kunnen ze zorg dragen voor hun nageslacht.

Dankzij het feit dat er steeds meer echte sportvissers zijn die snoek terug zetten en steeds minder meenemers wordt het nut van de gesloten tijd steeds minder. De bedoeling van de gesloten tijd is dat de snoeken die vol zitten met kuit of hom dat in het water kunnen afzetten en zodoende voor nageslacht kunnen zorgen. Wegvangen van de snoek vlak voor het paaien zou ten koste gaan van het nageslacht en de snoekstand in dat water in de toekomst.

Het risico van het opheffen van de gesloten tijd is....dat de vrieskistvissers door gaan met vissen en de paaiklare snoeken uit het water wegvissen.

In andere landen zoals Denemarken en Zweden ligt het anders met de gesloten tijd. In Denemarken mag per 1 mei alweer op snoek gevist worden, in Zweden mag dat het hele jaar door. Het enige verschil, behalve de wetgeving, dat ik kan bedenken tussen die landen en Nederland is dat het water daar groter is. Hier in Nederland kan door het meenemen van een paar paairijpe snoeken een watertje jarenlang behoorlijk uit balans gebracht worden doordat de generatie van dat jaar misschien maar de helft is van wat het zou zijn als alle snoek terug gezet zou zijn. Daarginds is het water zo groot dat het risico op halveren van een nieuwe generatie stukken kleiner is. Maar misschien zullen die landen, die ook last hebben van meenemende Duitsers en andere antieke vissers, ooit ook een gesloten tijd instellen om de snoek te beschermen.
Vissers in Denemarken klagen dat de snoekvangsten minder zijn de laatste jaren, in Zweden worden elk jaar veel jonge snoekjes uitgezet om de snoekstand op peil te houden. De natuur heeft een probleem, veroorzaakt door snoekvissers uit andere landen die eigen land ontvluchten tijdens de gesloten tijd...

Maar wat zou er gebeuren als wij in Nederland de gesloten tijd zouden afschaffen? Mijn voorspelling is dat veel Duitsers dan Denemarken en Zweden links zouden laten liggen en naar ons kikkerlandje zouden komen om de wateren onveilig te maken. Dezelfde verschijnselen zoals in Zweden en Denemarken voorkomen zouden ook binnen ons grensgebied komen. Nu hebben we, omdat we dicht bij de Duitse grens zitten, al regelmatig te maken met buitenlanders die hier vis “halen”maar de kans is aanwezig dat er nog veel meer roofvis zou verdwijnen over de grens.

Als we allemaal “catch & release” sportvissers waren geweest en onze hersens gebruikten, was ik absoluut voorstander ervan geweest om de gesloten tijd volledig op te heffen. Helaas is de waarheid anders en zijn er nog steeds teveel vissers die voor de pan vissen. Om voor de snoek (en andere roofvis) op te komen en ze te beschermen, blijf ik voorstander van de gesloten tijd.

P!casso

18-02-2006

Ponden.

Wat hebben sommige vissers toch met ponden?
Er zijn vissers die een vis alleen meten aan de hand van gewicht... Lengte vinden ze niet belangrijk en zonder een meetlint langs de vis te leggen gaat de vis weer terug het water in.
Amerikanen en andere buitenlanders benoemen de grootte van hun gevangen vissen in ponden, karpervissers in ons land ook.
Ponden...ik erger me eraan....

Goed, het is leuk als aanvulling, om een lengte-gewicht verhouding te hebben, een beeld te krijgen bij de dikte van de vis..
Maar zeg nu zelf, een vis van 20 pond kan 70 cm zijn maar ook 1,10 dus wat zeggen ponden nu eigenlijk over het formaat van de vis?
De stabiele factor over het hele jaar (lengtegroei niet meegerekend) is centimeters, geen twijfel mogelijk dat centimeters het formaat van de vis het eerlijkste uitdrukken.
Geachte vissers, centimeters, dat is de maat! Dat geeft aan hoe groot een vis is, ponden niet!

Trouwens, zou leuk zijn als op ons paspoort geen lengte stond maar alleen ons gewicht.

Dit vooral omdat het gewicht van de vis met de dag kan schelen, met de minuut zelfs.
Een snoek die net een brasem van 2 pond heeft doorgeslikt was een half uur daarvoor 2 pond lichter.
Of de karper net aan komt zwemmen of eerst een pond voerboilies heeft gevreten scheelt me een pond in gewicht.
Karpervissers voeren soms een week meerdere ponden boilies om de vis op de plek te trekken en houden.
Een gevangen vis kan bij z'n volgende vangst een maand later ineens een aantal ponden zwaarder of lichter zijn.
Wil je een 20-ponder vangen? Ga naar een plek waarvan je weet dat er een 19-ponder is gevangen, voer even lekker een paar weken en grote kans dat je dan je 20-ponder vangt....

Of nog gemakkelijker: druk zelf 20 boilies door z'n strot voor je de vis gaat wegen, recordje gehaald, klaar!

Snoek vreet zich vol in de winter. In de winter is een 20-ponder kleiner dan in de zomer.
Maar wat is het echte formaat?? Vergelijken gaat niet op ponden maar op centimeters en uiterlijke kenmerken van de vis.
Vangt je maat een snoek van dezelfde lengte een maand later dan jij, dan kun je met behulp van uiterlijke kenmerken bepalen of het dezelfde is.
Het gewicht kan ondertussen meerdere ponden verschillen dus daarop gebaseerd zou je geen vergelijking hebben gemaakt. Daarom: centimeters!

Natuurlijk, ook ponden zijn een aanduiding van het formaat, het is fijn als je je gewichtsrecord verbreekt, over die magische 30 pond heen gaat. Maar niemand kan toch ontkennen dat de enige echte manier om vis eerlijk op te meten in centimeters moet gebeuren!
Ook niet-vissers zullen geen goed beeld kunnen vormen als je het over ponden hebt, bij centimeters lukt dat ze wel.

Waarom...waarom zijn er nog steeds vissers die voor het formaat van de vis uitgaan van ponden?
Klinkt het gewichtiger? Verkoopt het beter op de markt? Geeft het aan hoeveel eten je aan de haak hebt geslagen?

Waarschijnlijk komt het inderdaad vanuit de periode dat zoetwatervis nog door vissers gegeten of verkocht werd. Daarbij gaf het gewicht aan hoeveel je in de pan had, of je kreeg x guldens per pond als je de vis verkocht aan de visboer op de hoek of op de markt. Dan heb je niks aan centimeters maar zijn ponden des te belangerijk. In de winkel vindt ik het niet belangrjik hoe lang en hamlapje is, alleen het gewicht interesseert me.

Meenemers, vissers van de oude garde, die hoor je nog vaak in ponden praten. Vissers uit landen waar de vis standaard mee naar huis gaat, ook die praten in ponden. Die willen weten hoeveel kilo ze in de vriezer hebben of hoeveel die vis bij verkoop waard is..
Misschien is dat ook wel een belangrijk deel in mijn afkeer van het meten in ponden, alsof je puur met eten te maken hebt...
Echte sportvissers eten of verkopen de vis niet meer.

Ponden zijn dus niet meer van deze tijd en ik roep bij deze iedereen op om over te stappen op het uitdrukken van het formaat van de vis in centimeters!
Slechts in combinatie met centimeters zeggen ponden nog wat maar de grootte van de vis meten we in centimeters!

P!casso

30-12-2005

Over werkpaarden en luxe paarden...

Net als in elke ‘scene’ zijn er ook in de snoekwereld verschillende stromingen.
In de hengelsportliteratuur zijn deze verschillende benaderingen prachtig te
onderscheiden. Het kan haast niet anders of de verschillende schrijvers hebben ook een totaal verschillende beleving van het snoekvissen. Het is geen geheim dat ik me tot voor kort tot de Rozemeijerschool schaarde. ‘Praktijkboek voor Kanjersnoek’, ‘Jagen op Jagers’ en ‘Op Snoek met Bertus’ zijn boeken die ik werkelijk verslonden heb. Ze staan echter al een tijdje onaangeroerd in de boekenkast. Niets voor mij eigenlijk. Of toch wel?

Ik heb het niet meer zo op de Bertus-aanpak als ik eerlijk moet zijn. Zittend in mijn bootje begon ik me af en toe schuldig te voelen dat ik niet het uiterste uit mijn visdag haalde, het water niet optimaal afdekte en voelde me een kluns als ik zag dat mijn boot niet precies de goede drift maakte over de juiste diepte. Maar ... stop eens? Vis ik hier nou voor mijn plezier of voor de vis? Zo druk om alles goed te doen en zo effectief mogelijk met mijn vistijd om te gaan zag ik de schoonheid van de natuur, de rust van het buiten zijn, kortom de reden dat ik ooit deze hobby boven een andere verkoos, niet meer als uitgangspunt. En dan merk je dat soms pas na twintig worpen onder die struik het water uit elkaar spat en een snoek rechtstandig met je plug het water uitkomt. Niet te vaak over hetzelfde stuk vissen? Effectief het water dekken? Me neus!

Het boek sportvissersdromen van Nico de Boer bevestigde mijn nieuwe stijl helemaal. Godfather of ‘streamer-snoekvissen’ Ad Swier beschrijft in dit boek heel mooi waar het ook al weer allemaal om ging. Vooral de snoekvisser die blijft dromen over die ene schaduw die ooit vanuit dat diepe gat omhoog komt om vervolgens een stuk hout, een stuk blik of een bos veren mee terug de diepte in te sleuren heeft toch eigenlijk pas echt in de gaten waar alles om draait? En gek genoeg wordt die vis altijd gevangen op een stuk water die je al drie keer afgevist hebt. Ik bedoel maar.

Ik heb een vliegenhengel gekocht. Een aftma tien hengel met een negen-lijn. Een drijvende weight Forward-lijn en een twee meter leader van 45/100 mono. Ik heb nog maar één lesje gehad maar toch, het werpen lukt me al aardig. Maar omdat ik na het binnenstrippen mijn lijn op de grond heb liggen, blijf ik wat langer op dezelfde plek staan dan voorheen. Gewoon omdat ik geen zin heb om alle lijn weer op mijn reel te spoelen. Trouwens, het werpen en het volgen van de streamer is al een genot op zich. En wat denk je? Steeds vaker zie ik dat na wel tien keer op één plek te hebben ingeworpen er ineens een snoekje aanhangt. Spectaculair! Een snoekje van zestig centimeter is weer een monster! Ge’fucking’weldig. Ad Swier had gelijk. Ooit een snoek aan een streamer vangen en je bent verkocht! Tegelijk geeft het je een bepaalde rust. Je vist een streamer veel trager dan een plug, je plonst minder in het water en zelfs het sierlijke zweven van de vliegenlijn zorgen voor een soort innerlijke rust. De vangst wordt ineens secundair aan het vissen. En toch.... dat vangen lukt ook best aardig. Misschien wel dé oplossing voor dressuur-problemen.

Ik had het al een paar keer gehoord, en eerlijk gezegd was het de reden dat ik er niet eerder mee begonnen was: Vliegvissen op snoek, is de leukste manier om weinig te vangen. Dat de voldoening daarom ook veel groter is bij vangst geloofde ik nooit zo. Stom van me......

P.S. Mijn opleiding aan de Rozemeijer-school is wel een zeer goede geweest. Een heel fijne basis om nu de wijde wereld in te gaan die we ‘natuur’ noemen.

Smik

15-12-2005

Vissen is meer dan "een visje vangen".

Buitenstaanders snappen vaak niet dat "een visje vangen" zo leuk kan zijn. Naar een dobbertje staren, wachten op een visje en het gevangen slachtoffer vervolgens weer teruggooien. Ze denken dat het iets onzinnigs is, tijdsverspilling, vissen pijnigen voor je eigen plezier, egoisme dus.
Nee buitenstaanders, bevooroordeelden en hypocrieten, er is zoveel meer!

Wat doet uw kind daar achter de computer? Agressieve schietspelletjes spelen of achter de tv opgewonden worden van een gevecht van z'n tekenfilmheld?
Sleep ze daar weg, stuur uw kinderen de natuur in, ga met ze vissen!

Wijs ze op al het moois van de natuur, vertel ze hoe reigers hun visje vangen, leer ze het verschil tussen een buizerd en slechtvalk, laat ze zien hoe mooi het is als een roofvogel aan het bidden is in de lucht, op zoek naar een prooi. Bekijk dat ijsvogeltje met een verrekijker, laat ze zien hoe mooi het is wanneer de zon op komt, vertel ze dat de maan ook overdag kan schijnen. Leer ze dat melk van een koe komt en niet uit een pak. Laat ze kijken naar een broedende eend, vertel hoe ze een nest maken en dat ze niet leven op water en brood. Er gaat een wereld voor ze open!

Door deze indrukken, beelden en informatie leren ze de natuur te begrijpen. En met begrip komt respect. De natuur wordt ook een beetje van hun en wat van jou is ben je zuiniger op. Het gecompliceerde en mooie van de natuur gaan ze waarderen en bewonderen in plaats van er onwetend onachtzaam mee om te gaan. Ze leren dat mens en natuur elkaar nodig hebben. Om maar eens een positief resultaat te noemen: Er zal na verloop van tijd gegarandeed minder zwerfvuil te zien zijn, niet alleen aan de waterkant maar ook langs de snelweg, op het strand en naast het fietspad.

Maar goed, als u ze schietspelletjes laat doen achter de computer, dan is dat uw keuze. Weet wel dat het beeld van een mens wordt gevormd, gevoed door invloeden die gezien en beleefd worden.

Roken op de TV mag niet meer, iedereen weet dat of heeft tenminste een vermoeden dat het zien van die beelden, de constante herhaling ervan, de jeugd het idee geeft dat roken normaal en verantwoord is. Een grote kans dat ze het ook gaan doen, hun beeld van de werkelijkheid veranderd erdoor.
Zou dat met de realistische maak-elkaar-af-spelletjes en agressieve televisieprogramma's niet hetzelfde zijn?
Zouden ze niet langzaam aan gewend raken aan geweld, agressie enz. en langzaam aan gaan denken dat het normaal is?

Niet dat het verboden moet worden maar geef ze een alternatief als tijdsbesteding, stuur ze de natuur in en hou ze vaker bij die agressie opwekkende domme vierkante beelbuis vandaan. Tijdens die spelletjes worden ze druk, opstandig, misschien wel agressief. In de natuur komen ze tot rust, kijken ze om zich heen.
In plaats van dat hun fantasie afstompt gaan ze interesse tonen, in de natuur. Vragen wat die vogel doet, wat daar plonst in het water.
Behalve dat is het ook een mooie kans om wat leuks met je kinderen samen te gaan doen.
Vissen met papa, je grote voorbeeld, ik vond het stoer en machtig mooi!

Natuurlijk, waar haalt papa de tijd vandaan met zo'n drukke baan? Papa is maar wat blij als de kids "rustig" op hun kamer achter de computer zitten zodat pa even niet lastig gevallen wordt maar na z'n werk uit kan puffen op de bank.
Maar misschien zou papa juist ook eens "back to basics" moeten gaan om te ontspannen.
In de zomer kan mama ook lekker mee, dan maken we er een gezellige vispicknick van aan de waterkant! Broodjes kaas van de koe, geitenmelk en een bamboehengel.

Al het afval gaat weer mee naar huis, het kind kan dat leren van z'n ouders. Als een kind van 6 jaar een eend ziet zwemmen met een vishaak in z'n bek, verstrikt in het vissnoer, is dat vreselijk. Maar dankzij die traumatische ervaring krijgt een kind een vrijwel onuitwisbaar beeld in z'n geheugen. Zodra hij zelf eens een stuk oud vissnoer heeft zal hij dat beeld van toen voor zich zien en het snoer meenemen naar huis, niet achteloos naast zich neer gooien!
Beelden zijn belangrijk, juiste en volledige informatie, weten wat de consequentie is als je iets doet, wat de samenhang is met andere dingen, wat een vis met een reiger te maken heeft. Daardoor kun je een mening vormen en je gedrag erop aanpassen zodat je verantwoorde keuzes kunt maken en niet schadelijk handelt uit onwetendheid.

We kunnen een belangrijke sociale en milieutechnische waarde toekennen aan de hengelsport. Politici, ouders, maak gebruik van deze kans! Iedereen mag naar viscursus voor het te laat is en de natuur ons met al onze vervuiling uitkotst. We maken de aarde kapot wordt er wel gezegd. Nee, we maken onszelf kapot, de aarde draait wel door, met of zonder ons.

Vissen is meer...het werkt ontspannend en kalmerend, geeft je rust, is goed voor de gezondheid en je weerstand,zorgt dat mensen een beter inzicht krijgen in de natuur en er meer respect voor hebben, kan de familieband aanhalen...enz...

Overigens wordt het geld wat we betalen voor sportvisakte en vergunning gedeeltelijk besteed om het water gezond en in balans te houden, de waterkanten bij te houden, onderzoeken te kunnen doen om bijvoorbeeld de met uitsterven bedreigde paling te helpen, vis uit te zetten enz...
Dat de paling een bedreigde vissoort is geworden komt doordat de consumenten ze op hun bord willen, niet dankzij de sportvissers. Tuurlijk, ik ben ook een consument maar eet niet zo vaak paling als de mensen die onwetend zijn voor wat betreft de belabberde situatie van de paling.
De natuur is van ons allemaal!

Niet iedere visser is even netjes, dat is zo. Het is ook onze taak om andere vissers die minder nauwkeurig met de natuur omgaan te wijzen op de noodzaak de natuur te respecteren en zich verantwoordelijk te voelen voor de natuur en het imago van de vissers in het algemeen.
Mijn conclusie: De natuur mag blij zijn dat er natuurlievende sportvissers zijn!
Nu ga ik vissen...

P!casso

28-09-2005

Over oma’s en varkens.

Nog even tijd over.

Na het winkelen met mijn meisje is er nog even tijd voor een bezoekje aan de hengelsportzaak. Elke keer weer leuk om binnen te stappen op zoek naar nieuwe hebbedingetjes. Echt nodig hebben we niets. Bakken vol kunstaas op zolder, kilometerrollen dyneema op voorraad. Nee... alleen even kijken voor een nieuwe ‘sleevetang’. “Wat is dat voor iets?” vraagt mijn eega.

Dat is niet 1,2,3 uitgelegd. om duidelijk te maken waar zo’n tang voor dient, moet je eerst uitleggen dat we kunstaas vissen met stalen onderlijntjes en dat het zelf maken van deze onderlijntjes je behalve een aardige stuiver veel ellende kan besparen.

Midden in mijn uitleg merk ik dat de aandacht van mijn vrouw verslapt doordat ze een ander gesprek begint te volgen tussen verkoper en klant.

“Dus u zoekt een baitcaster?”
Nou, eigenlijk een lichte jerkbaitstok. Werpgewicht van een grammetje of vijftig. Waar ik nog een glider van Salmo aan kan vissen, maar ook een gewone crankbait. Ik wil er nog een skinner mee kunnen twitchen tijdens het trollen.

 

“Duidelijk. Kijk, deze 2 jerk-it is een mooie stok. Een trigger van Fuji en een 100% carbon blank.”

Nee joh die is me nog veel te zwaar. Zoiets heb ik al. Daarmee vis ik mijn grote grandma en pigs. Ook een fijne stok trouwens om bucktailspinners mee te vissen. Maar zoals ik al zei. die heb ik al. Iets lichter bedoel ik.

“ Dan is dit wellicht de hengel die je zoekt. een 40 grammer van Ron Thompson. Mooie houten cone achterop. Sic-oogjes... 20% korting.”

Even voelen hoor. buig em eens voor me? .... O ja. precies wat ik bedoel.

Ja, ik heb hem zelf ook. Een erg fijne hengel.

De verkoper en de klant lopen samen naar de kassa en wij kijken elkaar aan. “Ik weet niet waar ze het over hadden, maar het leek wel alsof het over sex ging.” zegt ze. “Hehehe” grinnik ik, “erg close mop, erg close.”

Tja. visserjargon. Ik kan me voorstellen dat een buitenstaander het begint te tollen in zijn hoofd wanneer hij of zij zo’n gesprek opvangt. De engelse termen vliegen over tafel. Maar laat zelfs dit nou niet de reden van de reden van de onverstaanbaarheid zijn. Ook vertaald begrijp je er niets meer van.

“Dus u zoekt een aaswerper?”

Nou, eigenlijk een lichte trek-aas-stok. Werpgewicht van een grammetje of vijftig.
Waar ik nog een glijder van Salmo aan kan vissen, maar ook een gewone crankbait (Hoe vertaal je dit?). Ik wil er nog een skinner zenuwachtig mee kunnen bewegen tijdens het slepen.

“Duidelijk. Kijk, deze ‘om te trekken’ is een mooie stok. Een trekker van Fuji en een 100% carbon spriet.”

Nee joh die is me nog veel te zwaar. Zoiets heb ik al. Daarmee vis ik mijn grote oma en varkens. Ook een fijne stok trouwens om geitestaartspinners mee te vissen. Maar zoals ik al zei, die heb ik al. Iets lichter bedoel ik.

“ Dan is dit wellicht de hengel die je zoekt. een 40 grammer van Ron Thompson. Mooie houten cone achterop. Sic-oogjes... 20% korting.”

Even voelen hoor. buig em eens voor me? .... O ja. precies wat ik bedoel.

Ja, ik heb hem zelf ook. Een erg fijne hengel.

Ook geen oplossing. Dat is duidelijk. Ergerlijk? nee hoor. Irritante hengelsport-taal kom ik op hele andere plaatsen tegen dan in de ‘tackleshop.’ Hengelsportjournalisten of ‘auteurs’ zoals ze zichzelf nogal eens plegen te noemen.

Eigenlijk zijn er maar weinig mooie schrijvers op het gebied van onze hobby. En de bekendsten schrijven het slechtst. Schrijvers waarbij de snoeken consequent ‘groene dames’ genoemd blijven worden. En dan ook nog eens groene dames die het aas ‘verorberen ’ i.p.v. pakken. Schrijvers die elke vis ‘kortstondig uit hun element (of biotoop) onttrekken.’ Bwaaaah. Okay... is een leuke zin. Maar dit soort zinnen wil ik maar één keer lezen! Ik bedoel: hoeveel artikelen heb ik nou al gelezen die beginnen met een zin in de geest van: “Sinds jaar en dag geldt de snoek als een vis die tot ieders verbeelding spreekt.” Herkenbaar? Precies!!!!! Tegenwoordig word elke aanbeet ‘Ge-re-gi-streerd’ en word een vangst verzilverd of verschalkt. En nogmaals... deze taal zal wel besmettelijk zijn want ik lees het overal.

Schrijvers als Ad Swier en Co Sielhorst. Dát zijn schrijvers die nog de poëzie van Jan Schreiner begrijpen. Zij dichten over de prachtige ontluikende wereld die ze ‘s ochtends vroeg mogen bewonderen als ze hun stek betreden.
Vissers ook die, wanneer het hun hobby betreft, niet praten over werken, of de zekerheid willen hebben dat ze in een zo kort mogelijke tijd zoveel mogelijk water afdekken etcetera. Want ook dít is de laatste jaren helemaal de trend. Elke minuut van je vistijd optimaal benutten. Waarom? Was onze uitgangspunt niet ooit dat we buiten wilden zijn om van rust te genieten?

De hengelsportjournalistiek heeft nogal wat impact op het vissersgedrag. Blijf ik toch met één vraag zitten: Al die snoekbaarsvissers die elke vis domweg meenemen. En dat terwijl ELKE hengelsportjournalist toch het ‘Catch & Release’ promoten! Een vismaat gaf me waarschijnlijk het enige juiste antwoord: “Die gasten zijn te dom om te KUNNEN lezen.” Een weinig bevredigend antwoord, maar wellicht het enige juiste?

Smik