04-07-2006

Geslaagde visdag

Wat is een geslaagde visdag?
Is het een geslaagde visdag als je een metersnoek hebt gevangen? Als je 10 snoekbaarzen hebt gevangen? Als je plezier hebt gehad?

Onder het vissen zaten we daarover te filosoferen. Het was tijdens een “ouderwetse baggerdag” waarop we na 4 uren vissen slechts 1 waarschijnlijke aanbeet hadden gehad.
Dan begin je te praten, over dat dit een slechte visdag is, zelfs als we nog een metersnoek zouden vangen zou dat de dag niet meer goedmaken. Ik was het eigenlijk wel eens met die uitspraak van Trevor. Niet helemaal maar voor het grootste deel wel... Als je een dagje op snoekbaars aan het vissen bent maar ze niet of slecht vangt, heb je een tegenvallende of slechte visdag. Snoek is in zo’n geval bijvangst of toeval.
Vang je een snoek van mooi formaat is het leuk, dat zeker. Maar die snoekbaars waar je je op gericht had is niet gevangen. De doelstelling is niet gehaald, je ging weg met de bedoeling om snoekbaars te vangen maar het is je niet gelukt ze te vangen.

Ga je voor de roofblei, heb je de kans dat ze niet bijten. Ze zijn niet los...maar toevallig kom je een school baars tegen zodat je elf maal een gestreepte rover boven haalt. Misschien heb je lol gehad maar de dag is eigenlijk niet geslaagd, je ging op stap voor de roofblei.
Natuurlijk kun je ook van tevoren plannen dat je eerst op de roofblei gaat en na 2 uurtjes op de snoek. Vang je dan een snoek, heb je gevangen volgens plan.

Om nog een extremer voorbeeld te geven van hoe ik er over denk:
Soms gaan we jerken in een kanaal. We weten dan dat we voor de aantallen gaan en niet voor het formaat. Normaal gesproken verwachten we zo in zo’n drie uurtjes (afhankelijk van het jaargetijde) toch minimaal 6 snoekjes te vangen en een aantal missers te hebben. Vangen we slechts 1 snoek van bijvoorbeeld 90 centimeters....dan is dat leuk en die vis doet ons een groot plezier! Daar genieten we altijd van, om een prachtige Esox Lucius te zien. Maar we zijn gekomen om veel actie te zien, snoekjes onder de bomen weg te zien schieten richting onze jerkbaits, te proberen een groter aantal snoekjes te vangen. Dus eigenlijk...is het geen geslaagde visdag.

In de winter is het andersom. We kiezen een water uit waar grote snoek zit, takelen een lekker geurende zeevis aan de lijn en vissen op grote snoek. Alles onder de pak ‘em beet 80 centimeter wat we dan vangen valt tegen. Soms is het zelfs zo dat we liever niks vangen dan de “teleurstelling” van een zeventiger...Drie zeventigers vangen in een paar uurtjes zou een tegenvallende visdag zijn. Je komt voor de grote snoek van minimaal zo’n negentig centimeters, het plan van de dag is om grote snoek te vangen. Maar van elke snoek genieten we, elk beestje is (een deel van) de oogst van de visdag.

Soms hebben we gewoon zin in vissen en nemen we behalve jerkmateriaal ook trolmateriaal en verticaalmateriaal mee. Zie je een mooie rietkraag dan ga je even jerken, heb je ergens eens een snoekbaars gevangen dan ga je even verticalen...enz...Op zo’n dag maakt het niet veel uit wat je vangt. Zelfs als je niks vangt kan het toch een geslaagde visdag zijn omdat je leuk, lekker en gevarieerd gevist hebt en op vele manieren geprobeerd hebt om vis te vangen.

Puur en alleen een opsomming van een aantal gevangen vissen is in onze ogen dus niet altijd het bewijs van een geslaagde visdag.

Nog een geslaagde visdag gewenst!

24-03-2006

Visplezier, van voorntje tot metersnoek.

Een tijdje geleden ben ik samen met m'n lieve vrouw er even tussenuit geweest. Even relaxen en een ander stukje van de wereld zien.
Ik ben geen slaper dus had voor de vroege ochtenden een boekje meegenomen, een visboekje uit de "oudheid".
"Aan de haak geslagen", geschreven door Jan Schreiner in 1967.
Achtendertig jaar oude ware "vispoezie" door een van de grondleggers van het het sportvissen. De romantiek en het genieten van het vissen en de natuur stralen er vanaf.
Een aanrader voor iedere visser, net als zoveel andere literatuur uit die periode.

Er is eigenlijk weinig veranderd sinds die tijd, ook toen viste men al met kunstaas, pluggen, levend en dood aas.
Natuurlijk, nieuwe materialen en technieken zijn ontwikkeld en de manier waarop we tegen het vissen aankijken is veranderd. Steeds meer mensen beseffen sinds die tijd dat terugzetten van vis belangrijk is voor de vis en waterkwaliteit.
Het wordt mede daardoor ook steeds gemakkelijker om de grotere exemplaren van snoek en andere vissoorten te vangen.

Het belangrijkste van het vissen in het algemeen, toen, nu en in de toekomst, is dat het ons een goed gevoel, ontspanning en plezier moet geven!
“Moeten” vangen en presteren kan het plezier laten verdwijnen, zoals bij wedstrijden. Je moet dan vangen om te winnen.

Als je niet enigszins het gedrag van de vis aanvoelt weet je ook niet wat ze doen beslissen om jou aas te pakken of hoe je ze toch kunt verleiden op een vruchteloze dag. Dit leer je door ervaring. Natuurlijk kun je er ook veel over lezen, over goede vangstmethoden en zo maar niet alles wat geschreven wordt is waar en je eigen ervaringen zijn waardevoller.

Toch, ook al is een vangstmethode nog zo succesvol, het kan zijn dat wij het geen leuke manier van vissen vinden. Dan doen we het niet en nemen we het voor lief dat we met onze methode misschien minder vangen.
Liever minder vangen met maximaal plezier dan maximaal vangen met minder plezier.
Zodoende hou je altijd plezier in het vissen. Anders zou je op een slechte visdag zo gefocussed zijn op vangen dat je geen oog meer hebt voor wat er om je heen gebeurt. Dan verspeel je een lekker dagje genieten in de natuur...
Visloze dagen zijn niet leuk maar het is niet erg op z'n tijd een visloze dag te hebben, iedereen heeft het wel eens. Als je echter hebt genoten van de natuur en de frisse lucht neem je toch iets waardevols mee naar huis, da’s beter dan balen omdat je niks hebt gevangen, toch?

Natuurlijk, vroeger waren wij ook wat meer bezig met vangen en wat minder met de natuur.
Het is een heel traject wat je als roofvisser doorloopt, ook wij hebben dat hele traject doorlopen.
Het begint met witvissen, je vangt je eerste voorntje, baarsje, brasempje enz...
Daarna ga je eens met een oom mee snoeken.
Je krijgt of koopt een snoekhengel en gaat zelf snoeken, vangt je eerste snoek en langzaam aan krijg je meer ervaring.
Twee snoeken van 50 centimeter met een levend voorntje vangen op 1 dag was al een groot succes!
Ook toen al werden de grootste vissen natuurlijk verspeeld...

Stuk voor stuk leerde ik m'n huidige vismaten kennen.
We combineerden onze ervaringen, kochten samen onze eerste pluggen en struinden de waterkant af op jacht naar de snoek. Langzaam aan ging dat steeds beter, maar de eerste metersnoek zoals ze in elk visblad weer in vol ornaat op een paginavullend portret getoond werden bleef lang uit....

Jaren heeft het wachten daarop geduurd...hopeloos werden we er van...we hebben Bertus R. nog eens gevraagd wat we toch verkeerd deden, hoe we nu in hemelsnaam een metersnoek konden vangen. We moesten geduld hebben, dat zou wel komen vertelde hij.
Hij had gelijk. De eerste kwam en dat was een groot feest! 1 meter en 1 centimeter! Dat vergeet je nooit weer.

Natuurlijk visten we niet elk jaar even veel maar er heeft toch zeker zo'n 10 jaar gezeten tussen het vangen van de eerste snoek en de eerste metersnoek.
Des te groter is de voldoening zodra je dan eindelijk je eerste meter hebt gevangen.

Anders is het bij sommige vissers die eens een paar keer mee vissen gaan en meteen een metersnoek of zelfs 1,20 vangen bijvoorbeeld. De “waarde” van die vis is stukken minder dan onze eerste meter. Wij hebben er jaren naar toegeleefd, er van gedroomd, plannen gemaakt om 'em te vangen...Stukje bij beetje heb ik mijn PR aangescherpt, de eerste tachtiger...89 cm...95 cm...
Niet dat het zo moet zijn maar het is wel een mooi groeiproces als we erop terug kijken, langzaam aan groei je naar die eerste meter toe. Frustraties, wanhoop en plezier wisselen elkaar af.

Ondertussen hebben we al stapels metersnoeken gevangen, genieten we er nog steeds enorm van maar zijn we niet meer echt teleurgesteld als we er 1 verspelen.

We zijn nu beland vlak onder de 1,20. Zoals altijd dromen we nog van een 1,20 +, het liefste zelfs nog groter. Elke aanbeet kan het die droomsnoek zijn die aanbijt. Als je aas in het water ligt maak je er kans op.

Maar we kunnen er tenminste nog van dromen. Want heb je je wel eens afgevraagd hoe het zal zijn als je een 1,30 hebt gevangen? Dat wordt knap lastig om daar nog overheen te komen!

Ter afsluiting wil ik zeggen: laten we met z’n allen zuinig zijn op onze snoek en af en toe eens iemand meenemen die het snoeken (van ons) wil leren. We kunnen ze heel wat waardevolle dingen leren zodat er minder snoeken slachtoffer worden van onbedoelde schadelijke (be)handelingen. De snoekstand is bij ons verbeterd de laatste 20 jaar, als de snoekstand 20 jaar geleden zo was geweest als nu had ik mijn eerste metersnoek waarschijnlijk al veel eerder gevangen.

En voor de vissers die zitten te wachten op de eerste meter: Heb geduld, je zult ‘em ooit vangen! Hoe meer je er voor moet doen, hoe langer je er op wacht, des te groter wordt de voldoening! De ervaring en kennis die je langzaam aan opbouwt zullen op den duur die meter aan de kant brengen.

Veel plezier!

E-Pikers

10-03-2006

De vis in je handen

Het was een van die taaie dagen, waarop de snoek maar moeilijk tot een aanbeet was te verleiden. De vreugde onder Silvo, Rinze en mij was dan ook groot toen ik zowaar een snoek haakte op mijn zoveelste worp met de baitcaster, die mij inmiddels door verzuring een brandend gevoel in de schouder gaf. Dat gevoel verdwijnt op zo’n moment sneller dan het opkwam en de dril mocht spectaculair genoemd worden. Meerdere malen deed de snoek verwoede pogingen de haak te lossen door een run te maken en de kop furieus te schudden, waardoor zilverkleurige explosies van waterdruppels de anders zo gladde waterspiegel deden beroeren.

De dril leek echter tot zijn einde te komen en de snoek liet zich naar de boot glijden. Toen deed zich het moment voor….. Vlak bij de boot wist de snoek zich toch nog van de haak te ontdoen. Abrupt kwam de dril tot zijn einde, ons met de druppels nog zichtbaar op de kleding achterlatend. Daar dit niet de eerste keer was dat mij dit overkwam, haalde ik nonchalant de schouders op en ging met hernieuwde moed verder met werpen. Even borrelde in de boot de discussie over lossers in combinatie met weerhaakloos vissen weer op, maar die duurde slechts even, omdat ik de voordelen van weerhaakloos vissen echt groter vindt dan de lossers.

Toch ervoer ik een soort ongenoegen diep in mijzelf. Vissers-ego?? Was het daadwerkelijk zo belangrijk voor mij dat ik deze vis in mijn handen had kunnen houden? Een recordvis was het zeker niet met zijn geschatte 70 cm. Thuis dacht ik hier nog een tijdje over na en ik moest toegeven dat ik mij vaak ergerde aan scènes uit visprogramma’s, waarbij de vis door een vismaat uit het water getild werd om vervolgens een vlugge release te krijgen door deze zelfde vismaat, die niet eens de vis had gedrild!! Zo’n vis geef je toch even aan de man die hem daadwerkelijk ving? Die man wil hem toch zeker zelf ook even in handen hebben?
Was dit een oergevoel van de jager die zijn prooi pas gevangen had op het moment dat hij deze in handen had?

Hoe langer ik erover nadacht hoe belachelijker ik mijn vissers-ego begon te vinden.
Wij zijn niet afhankelijk van de vis die we vangen zolang de supermarkten ons braaf voorzien van onze consumptiebehoeften.

Ik geef toe dat een lander een vanger is en de rest geschaard mag worden onder de (te)vroegtijdige release. Ik zou dan ook niet graag elke snoek voortijdig verspelen. Als er echter een snoek voorbij komt, die een dril op de hengel geeft zoals deze snoek dat deed, krijgt hij van mij alle respect als hij het ook daadwerkelijk voor elkaar krijgt om de haak te lossen. Ook op de taaiere dagen.

Tenslotte leidde de aanbeet tot nieuwe hoop en wisten we weer helemaal waar we het voor deden!

Jasper Groen

19-02-2006

Hypocretiebalans

We moeten oppassen! Er is een onzichtbaar gevaar.
Ondanks dat volgens een voorzichtige schatting van TNS/NIPO en de OVB zo’n 2 miljoen Nederlanders zich bezighouden met de hengelsport is er een nog groter gedeelte wat er op tegen is, wat vissen dieronvriendelijk vindt.
“Mensen tonen doorgaans minder respect voor vissen dan voor op het land levende dieren en vogels”. “Het is ethisch verwerpelijk om dieren louter voor het vermaak zo te behandelen”.
Verwondingen aan de vis, stress, vogels die vastzitten in lijnen of vergeten haken inslikken...

Deze mensen beweren dat vissen pijn lijden tijdens het vangen en soms nog dagen lang stress hebben na het gehaakt worden en er zelfs aan dood kunnen gaan.
Ik ga daar niet tegen in, het zou best kunnen. Maar we weten ook dat een vis soms twee keer gevangen wordt, soms binnen een uur, soms binnen een week of een jaar. Met name karpervissers houden complete logboeken erover bij.
Een onthaakte snoek zwemt soms zo rustig weer weg alsof het hem niks gedaan heeft.
Inderdaad, zolang een vis maar goed en met respect behandeld wordt valt het waarschijnlijk best wel mee.

Er wordt geklaagd over lijnen, haken en lood wat in het water beland en waar zodoende vogels en andere dieren van overlijden. Dit is mij ook een doorn in het oog en dat is iets waar wij als sportvissers ons mee bezig moeten houden, wij moeten medevissers overtuigen dat dat niet kan. Het is slecht voor de natuur en de kwetsbare hengelsport.
De vissenbescherming en dierenbescherming bekijken alles eenzijdig, vanuit hun standpunt. Ze zien niet in dat vissers ook een positieve bijdrage leveren aan de natuur.

Mensen zoeken een balans.
Ze hebben het goed en willen dat zo houden.
Meer salaris, luxe en status.
Daarna zien ze armoede op tv, een Tsunami, hongersnood of andere ramp en ze besluiten een kleine donatie te maken. Dan kunnen ze zichzelf tenminste aan blijven kijken in de spiegel.
Ze doen mee aan de postcodeloterij, omdat er vele goede doelen gesteund worden.
Nee mensen, daaraan doe je mee als je geld wilt winnen! Zou het je echt om de goede doelen gaan kun je beter dat geld rechtstreeks op de rekening van de goede doelen overmaken.
Tuurlijk, mooi dat goede doelen er ook baat bij hebben als je hoopt op een prijs voor jezelf maar een beetje hypocriet is het wel. "Mevrouw postcodeloterij" C.T. gaat naar Afrika om een spotje op te nemen over hoe erg het daar is en dat mensen mee moeten doen met de loterij om zodoende die mensen te helpen. Klinkt aardig. Toch wil diezelfde aardige mevrouw die met tranen en emoties in beeld komt (die ze ongetwijfeld heeft) niet daarheen reizen als ze niet minimaal bedrag xxxx op haar rekening gestort krijgt. Hypocriet? Een beetje wel...

Roken is slecht, daar gaan mensen aan dood. Rokers worden afgeschilderd als moordenaars als ze niet-rokers blootstellen aan ziekmakende lucht. Mee eens, dat hoort ook niet zo en het is goed dat er alleen in rookkamers gerookt mag worden op het werk.
Ondertussen staat iedereen in de file, fietst en loopt men door de stad tussen de auto’s en bussen door. Wilt u mij vertellen dat dat gezond is, het inhaleren van uitlaatgassen en fijn roet? Maar niemand zal zo gek zijn om daartegen te protesteren met de kans dat autorijden verboden wordt. Terwijl het me niet zou verbazen als dat net zoveel zieken en doden oplevert als het roken. Hypocriet? Een beetje wel...

Als we als vissers teveel wapens in handen van dierenbescherming en vissenbescherming geven zullen we ooit de klos zijn.
Mensen zullen in directe zin geen vogeltje doden. Maar rijden wel auto, gooien afval op straat, zorgen voor opwarming van de aarde, willen (diep)zeevis, kaviaar en paling op hun bord, goedkoop vlees enz. Op die manier dragen ze indirect bij aan dierenleed. Echter, daar willen ze niet bij stil staan, dat is de bekende ver-van-m’n-bed-show, het lange termijnwerk. Zodra ze echter wroeging daarover krijgen gaan ze op zoek naar de “hypocretiebalans”, willen ze er iets goeds tegenover stellen zodat ze zichzelf in de spiegel kunnen blijven kijken. Dan is de kans aanwezig dat de dieren/vissenbescherming hun slag kunnen slaan en de hengelsport verder aan banden kunnen leggen. Hypocriet? Een beetje wel...
Maar vergeet niet dat het levend-aas vissen al verboden is.

Daarom: wees jezelf bewust van wat je doet aan de waterkant, respecteer de natuur en ga er goed mee om. Geef ook de beschermingen geen stokken in handen waarmee ze ons kunnen slaan.
Neem je afval mee, behandel de vis goed, vis dik genoeg om geen vis/aas/lijn te verspelen (maar dun genoeg om plezier te hebben) en doe niet mee aan wedstrijden waarbij de vis een middel is om je eigen portemonnee te vullen.
We moeten de jeugd en andere domoren bewust maken van de noodzaak van een goede behandeling van vis en natuur.
Anders zal de hypocretiebalans op een keer uitslaan naar de verkeerde kant...

28-01-2006

De snoepwinkel.

Begin december van het afgelopen jaar bezocht ik, zoals ik dat al regelmatig deed, de site van Marcraft ( www.marcraft.nl ) om te zien of er nieuws was rond dit nieuwe Nederlandse merk van aluminium visboten. De site vermelde dat er een nieuw model zou komen met een lengte van 4,96 meter, waarvoor men nog geen naam had. De bezoekers van de site werd gevraagd mee te denken over een nieuwe naam. De inzender van de uiteindelijk uitgekozen naam kon een kunstaaspakket winnen va Strike Pro t.w.v. € 150,-.

Bijna direct kwam bij mij de naam Lake Hunter op welke ik opstuurde naar Martin Frankena van Marcraft. Uiteindelijk bleek dat de door mij bedachte naam ook daadwerkelijk de naam van de nieuwe telg van Marcraft zou worden. Na mailtjes over en weer tussen Martin en mij werd er een datum geprikt voor een bezoek aan het magazijn van Evert en Leon van Pike Master Lures, de distributeurs van Strike Pro.

Daar mocht ik na een kop koffie en enige tijd praten over de gemeenschappelijke passie die Roofvissen heet, een eigen keus uit het assortiment maken ter waarde van de beloofde € 150,-. Je voelt je dan even dat kind in de snoepwinkel die gratis een graai mag doen naar de snoep van zijn keuze……. De keuze viel op verschillende jerkbaits. Naast het prachtige pakket kunstaas kreeg ik nog een petje, een titanium onderlijn, een kaartspel (dat dit jaar meegaat naar Denemarken) en een tas van Pike Master Lures.

Na wat foto’s zijn Martin en ik weer huiswaarts gekeerd, waarbij wij ons af en toe vergaapten aan de prachtige polderwatertjes die ons land rijk is. Langs deze weg wil ik Martin, Evert en Leon bedanken voor de gastvrije ontvangst en de prachtige prijs. Wat ik echter vooral leuk vind is dat er straks boten rondvaren in Europa met een naam die door mij bedacht is. Want dat Marcraft een grote naam gaat worden, daar twijfel ik geen moment aan.

Jasper.

21-01-2006

Prestaties

Vissers kijken veel naar prestaties.

Dat blijkt goed in dit digitale tijdperk. Overal worden foto’s geëtaleerd van vissers die hun vangsten showen.

Met snoekvissers is dat ook zo: grote snoeken met grijnzende koppen er achter worden op allerlei sites met enthousiasme geshowd. Er worden zelfs sites naar die prestatie drang genoemd. De foto’s tonen de vangst van een grote snoek en dat is voor de vanger de prestatie. Je geniet extra van een dergelijke prestatie als vele anderen jouw succes kunnen zien: kijk eens wat een grote dikke ik heb gevangen!

Ben je als visser zo gelukkig om in stadium 4 aangeland te zijn (1 = vis vangen, 2 = veel vis vangen, 3= grote vis vangen, 4 = gewoon genieten) dan kijk je tegen het woord prestatie aan zoals in de sport: de snelste, de beste of de (conditioneel) sterkste levert de beste prestatie. Niet de grootste of de dikste.

Diegene die het eerste over de eindstreep van de elfstedentocht glijdt heeft gewoon, ongeacht zijn grootte. De 100 meter horden wordt gewonnen door diegene die de grootste krachtexplosie neer zet. Bij full-contact vechtsporten wint diegene die de de tegenstander de meeste schade toe brengt, niet de dikste grootste of sterkste.

Neem dat in gedachte en stap dan in stadium 4 van het vissen waarbij je wilt genieten van het vangen en dus van een mooie dril. Dan blijkt de lengte van de vis niet maatgevend te zijn maar de mate waarop de hengel gebogen wordt en de meters lijn die van de reel getrokken wordt.

Laatst in december had ik een mooie visdag in een natuurgebied waar je legaal mag vissen. Het was heerlijk buiten, de omgeving was prachtig, de veenplassen mooi uitgelicht in de laag staande zon, en overal vogels. Ik ving een 5-tal snoeken.

Op één stek haakte ik ’s morgen een snoek en ’s middags weer één. De eerste snoek scheurde diverse keren een paar meter lijn van de slip van mijn 15 grams hengel, de tweede snoek lukte het maar één keer en dan ook nog maar een paar cm. De eerste snoek gaf dus duidelijk de grootste prestatie. De lengte van die eerste snoek was ongeveer 70 cm, van de tweede snoek ongeveer 90 cm (ik neem niet eens meer een meetlint mee, maar heb later de lengte langs de hengel nagemeten). Om de twee snoeken te vergelijken hieronder de beide vissen onder elkaar.

Het valt op dat de kop van de krachtpatser naar verhouding kleiner is dan bij de langere snoek en dat de staarten van beiden snoeken absoluut gezien vrijwel even groot zijn terwijl het lengteverschil 20 cm is.
Die lengte in koude centimeters is belangrijk voor de vissers die rekenen om hun eigen prestaties te vangen in tabellen en diagrammen. Voor de genieters van het vierde gilde gelden de centimeters die van de slip gescheurd zijn: dat zet uiteindelijk de grootste prestatie neer!

Diederik

15-01-2006

Weerhaakloos

Het is al weer een tijd geleden. Maart 2002 voor zover ik het mij kan herinneren.
We waren volop bezig met de voorbereiding voor de trip naar Zweden.

Ik had een artikel gelezen in Dé Roofvis, geschreven door Henk Rusman en Ad Swier. In dit artikel beschreven zij de voordelen van het weerhaakloos vissen. Nu ben ik niet van plan dit hele artikel hier op de site over te tikken, maar ik wil wel even ingaan op wat er kort beschreven werd en op de invloed dat dit artikel op mij heeft gehad.

Het was eigenlijk zo simpel. De haak dringt makkelijker door in de bek van de snoek, Het onthaken gaat een stuk makkelijker en sneller en als we dan toch binnen het catch and release vissen zo zuinig mogelijk met de gevangen snoeken willen omgaan, dan is deze stap toch vanzelfsprekend? Of toch niet??.......

Zijn we niet toch nog te bang om die ene mooie snoek die ons PR kon breken te verspelen? Of glipt dat ene snoekbaarsje die de dag moest redden niet vlak voor de boot van de weerhaakloze haak.

Afgaande op de beweringen van de beide heren is dit niet het geval. Eén van hen moest (door de lokale regelgeving) noodgedwongen weerhaakloos vissen tijdens zijn trip in Canada. De snoeken die verspeeld werden overtroffen niet het gemiddelde van de verspeelde snoeken tijdens het vissen met weerhaak.
Mooi! Aangezien het zo onbeschadigd terugzetten van de snoeken bij mij hoog op het prioriteitenlijstje staat, heb ik nog diezelfde dag alle weerhaken van mijn kunstaas verwijder

Tijdens de gesprekken met mijn vismaten werd er zowel positief als verbaasd gereageerd. Sommigen van hen hadden hetzelfde gedaan, anderen hadden 50% van hun kostbare kunstaas met de tang laten kennis maken en anderen keken liever eerst de kat uit de boom.

In Zweden aangekomen ben ik vol vertrouwen begonnen met vissen. En ja, ik verspeelde wel eens een snoek, maar ik moet volmondig toegeven dat de heren in het artikel helemaal gelijk hadden!!! Weerhaakloos vissen is magnifiek! Ik heb me dat jaar letterlijk scheel gevangen op een lepel waarvan de weerhaken plat geknepen waren. Je onthaakt zelfs de meest lastig gehaakte vissen met het grootste gemak. Eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik er in de loop van de tijd nog heel wat kunstaas bij gekocht heb waarvan ik vergat de weerhaak plat te knijpen.

Toen ik echter van de week het zelfde artikel weer onder ogen kreeg heb ik al mijn kunstaas maar weer eens grondig onder de loep, dan wel in de tang genomen. Ik heb mij voorgenomen om elk nieuw kunstaas dat ik aanschaf, nog voor het in de tackle box verdwijnt te ontweerhaken.

En ach,….zou ik er in de toekomst gevoelsmatig toch meer verspelen, dan boeit mij dat niet zo veel.

De voordelen van het weerhaakloos vissen zijn vele malen hoger dan het verspelen van een snoek.
Ad en Henk hebben naar mijn mening goed werk verricht met dit artikel en ik hoop dat veel roofvissers hun voorbeeld hebben gevolgd, dan wel zullen volgen!

Klein detail: Dit jaar heb ik tot twee keer toe mogen ervaren hoe het is om een haak in mijn gezicht te krijgen. Beide keren met een weerhaak. Als beide haken weerhaakloos waren geweest, had de release van deze snoekliefhebber ook een stuk eenvoudiger verlopen.

Jasper.

13-01-2006

De kieuwgreep en het welzijn van de snoek.

De kieuwgreep is een van de methoden die sportvissers gebruiken om een gehaakte snoek te landen en onthaken. De kieuwgreep is in zwang gekomen toen destijds de trend inzette om vissen niet langer na de vangst te doden, maar levend terug te zetten in het water. Zowel bij sportvissers als deskundigen zijn er vragen gerezen over de effecten van deze kieuwgreep op het welzijn en de gezondheid van de snoek. De OVB heeft daarom in een onderzoek de kieuwgreep vergeleken met een aantal andere landings- en onthaakmethoden bij snoek, om te beoordelen wat meer en minder geschikte methoden zijn.

Snoekvissers passen uiteenlopende methoden toe om een snoek die binnengehaald wordt, uit het water te krijgen. Er spelen bij de keuze voor een bepaalde manier naast praktische overwegingen voor de vanger ook ideeën over hoe de vis de landing het best kan ondergaan. Hieronder volgt een beschrijving van de gebruikte en in het onderzoek vergeleken methoden.
• Kieuwgreep: de vis wordt vanaf de achterkant langs de kieuwen in de kop gegrepen en vastgehouden.
• Schepnetmethode: de vis wordt uit het water geschept met een landingsnet;
• Nekgreep: de vis wordt van bovenaf, net achter de kieuwdeksels, met duim en vingers van één hand “in de nek” gegrepen en uit het water getild;
• Tang: de twee uiteinden van de tang worden op de binnen- en buitenkant van de onderkaak van de vis bevestigd, de tang wordt dichtgeklemd en de vis wordt uit het water getild;
• Cradle: de vis wordt in een soort hangmat van fijnmazig netmateriaal, die tussen twee buizen is bevestigd, gemanoeuvreerd en al dan niet uit water getild voor het onthaken.

De genoemde methoden zijn beoordeeld door een aantal deskundigen op het gebied van visanatomie, vismorfologie, visfysiologie, visziekten en dierproeven. Deze deskundigen werden daartoe geïnterviewd door onderzoekers van de OVB. Daarnaast is gesproken met een aantal gespecialiseerde sportvissers. De geïnterviewden werd gevraagd op grond van hun deskundigheid of specialistische kennis de verschillende methoden te beoordelen. Speciale aandacht ging daarbij uit naar de aspecten: onder¬steuning, puntbelasting, uitwendige en inwendige beschadiging van de vis, infectiegevaar, zuurstofgebrek en de tijdsduur van de handelingen. Naast de beoordeling door deskundigen werd een literatuur¬onderzoek uitgevoerd.

Uit het onderzoek komt naar voren dat, mits aan een aantal voorwaarden voldaan wordt, cradle, kieuwgreep en een groot, knooploos schepnet (met fijne mazen en een rechte onderzijde) goed als landingsmethode kunnen worden toegepast. De kieuwgreep is een goede methode, mits het lichaam van de vis ondersteund wordt op een onthaakmat, met de tweede hand onder de buik of doordat de vis (gedeeltelijk) in het water blijft.

De tang komt slecht uit de beoordeling en wordt ontraden; het risico op beschadiging is (te) groot. De nekgreep wordt ook ontraden, vooral voor de grotere snoek. De resultaten van het onderzoek hebben geleid tot een aantal aanbevelingen, waarmee een gedragscode voor het snoekvissen wordt opgesteld.

Bron: OVB

10-11-2005

Geschokt bleef ik achter

We hebben twee oktober voor een aantal van ons de eerste keer een roofvis wedstrijd mee mogen maken bij nautische unie in delfzijl.
De wedstrijd was overigens heel goed georganiseerd.
Maar toch zit het mee nog wel een beetje dwars wat ik daar heb gezien.

Ten eerste hadden ons ingesteld op een algemene roofvis wedstrijd maar dat bleek toch niet zo te zijn.
Want na enige tijd trollen en werpen op snoek bleek dat er waarschijnlijk helemaal geen snoek zat.
Maar goed, we waren goed voorberijd dus hadden ook allemaal verticaal hengels en aas bij ons .
Maar ja verticaal vissen kunnen we wel , maar op zulk groot water moet je toch even de kunst afkijken bij de verticaal specialisten.
Na enige tijd deze jongens in de gaten te hebben gehouden zag ik dat er in een boot een snoekbaars werd gevangen.

Nou, wat ik daar zag kan ik je vertelen werd ik zelfs nog even stil van.
Zo zag ik gebeuren dat een van deze jongens een snoekbaars aanbeet kreeg met ongeveer vijf meter water onder hem.

Hij sloeg deze zo hard aan dat deze vis in een keer boven water kwam zonder dat de visser zijn molen had aangeraakt.
Maar het meest versteld stond ik hoe snel deze mannen een mooi snoekbaarsje zonder te kijken in hun visbun weten te werken en vervolgens verder te gaan met vissen alsof er niks gebeurd is
Dan vraag ik me af of ze nog wel genieten van de natuur of de rust en het vangen van mooie vis.

Volgens mij gaat het deze jongens helemaal niet om lekker te ontspannen maar om het binnentakelen van zo veel mogelijk vis in de hoop dat ze nog ergens hun naam terug vinden op een of andere site of krantje of voor een dikke prijs..

Zoals ik het nu bekijk zal ik nooit geen echte wedstrijd visser worden want als de rust
en het genieten van een mooie vis er niet meer bij hoort stop ik er liever mee.

silvo

05-09-2005

Het werd wel tijd

In een ver verleden ben ik lid geweest van de Snoekstudiegroep Nederland Belgie.
Een paar keer ben ik destijds met Peter naar een praktijkdag toegeweest, naar een ledenvergadering, we hebben een keer overnacht bij de huidige voorzitter, in een tentje in de achtertuin, enz...
Onder andere vanwege mijn frequentie van vissen heb ik toen mijn lidmaatschap opgezegd.
Nu zat ik al een paar maanden te denken dat het toch wel een leuke tijd was en dat de SNB veel voor de snoek en snoekers doet.
Met de naderende Fair in Maurik zag ik ook dat de SNB een grote speler daarin is.
Ik vroeg me af waarom ik niet weer lid zou worden, toch niet vanwege die paar tientjes?
Vandaar dat ik me toch maar weer snel aangemeld heb.
De eerste "Snoekerijen" heb ik ontvangen, hij ziet er een stuk professioneler uit dan het A5 formaat van pak 'em beet 9 jaar geleden.
Interessante artikelen, mooie foto's, bekende namen...
Dus bij deze een aanbeveling voor iedere visser met een snoekenhart: neem eens een kijkje op de site van de SNB, misschien lijkt het je wel wat en besluit je ook lid te worden en je nog meer te begeven in de wereld van de snoekvisser...

www.snoekstudiegroep.nl

De Bellyturiers.

Bellyturiers is een samenvoeging van bellyboot en avonturiers. Mensen dus die houden van het vissen uit een bellyboot en hierbij de nodige avonturen beleven.

Wie zijn wij.

Wij zijn een groep fanatieke kunstaasvissers uit het noorden van het land. Zeg maar de provincies Groningen, Friesland en Drenthe. In het voorjaar van 2005 hebben we een gezamenlijke visdag gehad waarbij is afgesproken om een groep op te richten.

Waarom.

Er bevinden zich in ons gebied niet zo veel bellybootvissers. In contact komen met elkaar is dan ook moeilijk. Door een groep op te richten is er nu een aanspreekpunt.

Doelstelling.

Door het organiseren van visdagen kom je in contact met andere bellybootvissers. Hieruit kunnen weer, ook buiten de groep om, visafspraken gemaakt worden. Het vissen met meerdere bellybootvissers is namelijk heel erg leuk. En je leert ook nog eens van elkaar. Een ieder bepaald verder voor zichzelf hoe en hoeveel er mee wordt gedaan aan de activiteiten. Belangrijk is wel dat er gevist wordt onder het motto Catch en release. De gevangen vis wordt dus, na het nemen van een foto, onbeschadigd teruggezet. Verder wordt er van elk lid verwacht zich respectvol te gedragen ten opzichte van de natuur en de medevissers.

Er zijn geen kosten verbonden aan het meedoen met de groep.

Contact.

Heb je belangstelling voor een dergelijke groep dan kun je een email sturen naar: k.j.c.zuidema@zonnet.nl
Hkreeft@home.nl
We nemen dan contact met je op.